و مرد از او مراقبت كامل دارد ، و تمام نيازهاى زندگى او را به اندازهء توان و امكانات فراهم مىكند و در جهت انجام سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه « زن ، ريحانه ( گل ) است نه قهرمان » « 1 » با او به لطف و نرمى رفتار مىكند ، نفقه او را مىدهد و حقوق او را مىپردازد . همچنين جايگاه پدر در خانواده ، جايگاه رهبرى و قيموميّت است كه خداوند متعال با اين سخن : ( الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ . . . ) « 2 » . « مردان سرپرست زنانند . . . » بدان اشاره كرده است . اين قيموميّت تحميلى و عارضى نيست ، بلكه فطرى ، غريزى ، هماهنگ با طبيعت ساختار خانواده ، برپا كنندهء خشنودى ، آرامش و وقار در ميان اجزاى يك سلول اجتماعى - خانواده - است . و آنگاه اين قيموميّت طبيعى پديدار مىشود كه مرد با احساس مسؤوليت سرپرستى خانواده ، آرامش و آسايش خود را براى كسب روزى و قوت زندگى فدا مىكند و هموست كه براى فراهم كردن نيازهاى ضرورى زندگى سعادتمندانه براى افراد زير دست خود و مراقبت از آنها مسؤول است ، نيز مسؤول حمايت ، امنيّت و آرامش خانوادهء خويش است ؛ زيرا اقتصاد و امنيّت ، دو امر اساسى در زندگى انسان است . فهم نادرست و منفى از قيموميّت مرد هنگامى كه مرد سرپرست زن و تمام خانواده قرار داده شد ، فهم

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 74 ، ص 216 ، حديث 1 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 34 .