نادرستى از آن آشكار گرديد كه براى سازمان خانواده و زندگى اجتماعى خطر ساز است . اين فهم نادرست در استبداد متمثّل و مجسّم مىشود و آن اين است كه مرد انديشه‌ها و حكمهاى دشوار خود را بر اعضاى خانواده ، بويژه بر زن - كه مركز مادرى و نيم ديگر جامعه انسانى را تشكيل مىدهد - تحميل كند . به عنوان مثال يونانيان قديم ، زن را ابزار دست مرد به شمار مىآوردند كه بايد شب و روز در خدمت او باشد . به اندازهء انحطاط اين ديد جاهلى - كه عادتهاى زيادى از آن ناشى شد و زن و منزلت او را بد كرد و ارزش انسانى او را پايين آورد - بينديشيد . از اين عادتهاى زشت كه هنوز هم آثار آن باقى مانده است : كشتن ، سوزاندن و زنده به گور كردن زن همراه همسر متوفايش است كه هنوز هم اين عادت غير انسانى در برخى مناطق هند معمول است . شكى نيست كه سرچشمه اين خرافات و فعاليّتهاى ضد انسانى ، تصوّر غلطى است كه مىگويد : زن ، تنها خدمتكارى است كه براى برآوردن نيازها و پاسخ گفتن به تمايلات مرد آفريده شده است . و از اينجاست كه مرد چونان ديكتاتورى امر و نهى مىكند و آنچه براى او لذّتبخش است انجام مىدهد . بيشتر مردان در سايه اين توهّمات ، گروهى را تشكيل مىدهند كه در آن با احساسى نژادپرستانه ، تبعيض‌گرايانه و برترىجويانه بر زن زندگى مىكنند و زن را قربانى اين احساسها مىنمايند ، مرد را مىبينى كه خواسته‌هاى طاقت فرساى خود را تحميل و دستورهاى ستمگرانه خود را املا مىكند . با مطالعه‌اى در تاريخ انسانى درمىيابيم كه بسيارى از مردانى كه محبّت