خانواده‌اى كه خداوند بلند مرتبه درباره‌اش فرموده است : ( فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ ) ، محل فرود مصيبتها و سختيها و دردها است ، چه مىباشد ؟ اگر زندگانى و سيرهء رسول مكرّم اسلام صلى الله عليه و آله را مورد مطالعه قرار دهيم ، كمتر ايشان را خوشحال و در راحتى مىيابيم ، از ابتداى طفوليّت با از دست دادن پدر و مادر ، يتيم شد ، سپس جدّ خود عبدالمطلب و ابوطالب پشتيبان خود را از دست داد و بعد از آن سختيهاى طاقت فرساى اوّل بعثت به‌خصوص محاصره در شعب ابيطالب را به چشم ديد ، در ضمن تشكيل حكومت اسلامى در مدينهء منوّره با هشتاد و دو جنگ و غزوه و سريّه همراه بود . حقيقتاً چه حكمتى در پس اين همه سختى مىتواند نهفته باشد ؟ شايد حكمت همهء اينها اين باشد كه وقتى خداوند مردم را خلق كرد ، اراده‌اش بر اين قرار گرفت كه ايشان در دنيا قبل‌از آخرت ، و در آخرت بعداز دنيا به سوى رحمتش هدايت شوند ، و براى رسيدن انسانها به رحمت الهى به الگوهاى شايسته نياز است تا راه تاريك را برايشان روشن سازد . و چگونگى پشت‌سر نهادن سختيها و از سر راه برداشتن مشكلات را تعليمشان دهد ، لذا اين رهبران و راهنمايان براى دنيا خلق نشده‌اند ، بلكه خلقت ايشان از بهر آخرت است ؛ ايشان همانند شمعى مىسوزند تا اطراف خود را نورانى سازند . اين رهبران ، راههاى الهى و آياتش هستند كه براى هدايت خلق ، آفريده شده‌اند و اين سرنوشتى بوده كه از روز اوّل در عهد اوّل رقم خورده ، سپس در عهد دوّم در عالم ذرّ بر آنها عرضه شده ، در آنجا خداوند با ايشان شرط كرد كه زهد پيشه كنند و ايشان نيز قبول كردند . خدا نيز