هجرت به مدينه پيامبر صلى الله عليه و آله برنامهء هجرت به مدينه را ترتيب داد . آن‌حضرت يارانش را يكى پس از ديگرى به دور از چشم قريش ، به سوى مدينه رهسپار مىكرد . وقتى كفار از اين حركت آگاه شدند ، باخود گفتند : اگر مسلمانان در مدينه گرد آيند ، پايگاه نيرومندى برضد ما ايجاد خواهند كرد و جان و مال ما را به شدّت تهديد خواهند نمود . در جستجوى راه چاره‌اى برآمدند تا مسلمانان را از راه تشويق و دلجويى و يا تهديد از هجرت به مدينه بازدارند . امّا مسلمانان با استفاده از تاريكى شب از چنگال قريش مىگريختند . كفار با خود مىگفتند : « محمد هنوز در چنگ ماست و چيزى مانع از دسترسى ما به او نيست . اگر او بتواند به مدينه هجرت كند و يارانش را به دور خود گرد آورد كشتن او براى ما بسيار مشكل خواهد شد » . بنابراين در « دار الندوة » گرد آمدند و دربارهء اين مسأله به مشورت پرداختند . در نهايت تصميم گرفتند از هر قبيله يك نفر داوطلب شود و سپس همگى به يكباره بر پيامبر يورش برند و او را بكشند و خون او را به گردن همهء قبايل عرب اندازند و بدينوسيله آن را پايمال كنند . در اين صورت بنى هاشم هم