نمىتوانست تنها يك قبيله را مسئول قتل پيامبر بشناسد و دست به انتقام گشايد . كفار از هر قبيله فردى انتخاب كردند . آنان خانه پيامبر را در محاصرهء خود گرفتند . امّا وحى بر پيامبر فرود آمد ، و آن‌حضرت را از طرحها و برنامه‌هاى قريش آگاه كرد و به او فرمود تا شبانه شترى اختيار كند و به سوى مدينه هجرت نمايد . پيامبر ، حضرت على عليه السلام را در بستر خويش خواباند تا كفار گمان برند كه آن‌حضرت در خانه آرميده و چون سرگرم نگهبانى از آن‌حضرت شدند ، وى از راهى ديگر بگريزد . امام على عليه السلام در بستر پيامبر آرميد و چشم به راه سرنوشت دوخت . درهمين حال پيامبر در تاريكى شب به سوى غار « ثور » حركت كرد و چند روز در آنجا به سر برد و سپس از بيراهه به سوى مدينه روانه شد تا مبادا قريش يا مزدورانشان كه به طمع گرفتن جايزه براى دستگيرى محمد به تعقيب آن‌حضرت پرداخته بودند ، وى را دستگير كنند . هجرت . . . آغاز حياتى نوين وقتى پيامبر به مدينه رسيد ، جشن باشكوهى از سوى مردم آن شهر به افتخار حضرت برپا شد . كاروانهاى سرور و شادى به راه افتاد و نغمه‌هاى شادمانه به آسمان رفت . هجرت پيامبر بدينسان پايان يافت و خود آغازگر حيات نوينى براى مسلمانان شد . حياتى عزّتمند و گرامى براى مسلمانان ، حيات دفاع از حقوقشان و جهاد با دشمنانشان ، حيات گسترش و پويايى در سرتاسر جهان . در واقع هجرت پيامبر ، آغاز شكل‌گيرى امّت يكتاپرست اسلامى بود . به اين دليل است كه مسلمانان هجرت پيامبر را مبدأ تاريخى - دينى خود قرار دادند ، چرا كه