جارى مىشود به آنچه كه او دوست مىدارد گردن مىنهيم . « 1 » آن‌حضرت از انجام هيچ كردار صالحى فرو گذار نمىكرد . در اين باره روايت جالبى از زبان يكى از اصحاب آن‌حضرت نقل شده است . راوى مىگويد : ابوجعفر عليه السلام در تشييع جنازهء يكى از مردان قريش حاضر شد . من نيز با آن‌حضرت بودم . مردى بنام عطاء در ميان تشييع كنندگان بود . ناگاه زنى فرياد سرداد . عطاء گفت : اى زن اگر ساكت نشوى ما باز مىگرديم ، امّا زن خاموش نشد و در نتيجه عطاء بازگشت . راوى مىگويد : به ابو جعفر گفتم : عطاء بازگشت امام پرسيد : چرا ؟ گفتم : اين زن فرياد سر داد و عطاء به او گفت : يا خاموش شو يا ما باز مىگرديم و چون اين زن دست از فرياد بر نداشت عطاء هم بازگشت . امام عليه السلام فرمود : به راه خود ادامه دهيم . اگر ما باطلى را با حق ببينيم و حق را به باطل واگذاريم حق مسلمان را ادا نكرده‌ايم . چون بر جنازه نماز گزارده شد ، صاحب عزا به ابوجعفر عرض كرد : باز گرد كه تو پاداش خود را گرفتى خداوند تو را بيامرزد . تو نمىتوانى راه به روى ، امّا آن‌حضرت از بازگشت امتناع ورزيد . به آن‌حضرت عرض كردم : صاحب عزا به تو اجازهء بازگشت داد و من حاجتى دارم كه مىخواهم آن را از شما در خواست كنم : آن‌حضرت پاسخ داد : من با جنازه مىروم . ما به اجازهء او نرفتيم و به اجازهء او هم باز نمىگرديم بلكه اين فضل و پاداشى است كه ما آن را طلب

--> ( 1 ) - حلية الاولياء ، ص 301 .