زندگى امام سجاد عليه السلام بسيار برجسته كرده از آن بسيار سخن گفته‌اند ، امّا بُعد علمى آن‌حضرت را فروگذارده‌اند و بر عكس در مورد امام باقر عليه السلام بيشتر به جنبهء علمى آن‌حضرت پرداخته‌اند تا به جوانب ديگر . بنابر اين ما به ذكر برخى از پرتوهايى كه از زندگى امام باقر بر ما تابيده است ، بسنده مىكنيم و خواننده را وامىگذاريم تا خود با قياس با آنچه ذكر مىشود به ديگر ابعاد نا گفته آن‌حضرت نيز پىبرد . ابن شهرآشوب در كتاب مناقب در مورد امام باقر مىنويسد : او راستگوترين و گشاده روترين و بخشنده‌ترين مردمان بود . در ميان اهل بيت كمترين ثروت و در عين حال بيشترين هزينه را داشت . هر جمعه يك دينار صدقه مىداد و مىفرمود : صدقه روز جمعه به خاطر فضيلت اين روز بر ديگر روزها ، دو چندان مىشود . چون پيشامدى غم انگيز به او روى مىنمود زنان و كودكان را جمع مىكرد و آنگاه خود دعا مىكرد و آنان آمين مىگفتند . بسيار ذكر خدا مىگفت . راه مىرفت در حالى كه ذكر خدا مىكرد . غذا مىخورد در حالى كه ذكر خدا مىكرد با مردم سخن مىگفت ، امّا اين امر او را از ذكر خدا باز نمىداشت . فرزندانش را جمع مىكرد و به آنان مىفرمود تا سر زدن آفتاب ذكر بگويند . هر كس از آنان را كه مىتوانست قرآن بخواند به تلاوت قرآن و هر كس را كه نمىتوانست به گفتن ذكر ، امر مىفرمود . شيخ مفيد نيز در بارهء آن‌حضرت مىگويد : مراتب بخشندگى او در خاص و عام آشكار و بزرگوارىاش در ميان مردم مشهور و با وجود كثرت عيال و متوسّط