حكومتهاى هم عصرش فراغت يافتم ، شايسته مىبينم كه برخى از سختيها و فشارهايى كه از ناحيهء دستگاه حاكمه بر حضرت يا بر برخى از يارانش ، آن هم تنها به جرم حقّ خواهى و حقّ گويى آنان ، وارد شد اشاره كنم . - سفاح ، امام صادق را از مدينه به حيره انتقال داد تا در آنجا بتواند او را به قتل برساند ، امّا خداوند امام را از شر او آسوده ساخت . - پس از سفاح ، زمان منصور فرا رسيد . او دوازده سال به آزار و اذيت امام عليه السلام پرداخت و او را هفت بار به مدينه و ربذه و كوفه و بغداد انتقال داد ، امّا هر بار منصور او را مىطلبيد و براى دلجويى حضرت به ايراد عذر و بهانه مىپرداخت و با خوارى مىرفت و امام صادق نيز به خوبى و خوشى باز مىگشت . در اينجا بى مناسبت نيست كه براى آگاهى خوانندگان گرامى جزئيات برخى از اين احضارها را كه در اوايل و اواخر خلافت منصور انجام پذيرفته باز گو كنيم تا به خوبى شدّت اختلاف و كيفيّت آن ، ميان منصور و امام صادق روشن شود : 1 - سيد بن طاووس به نقل از ربيع ، دربان منصور ، آورده است كه گفت : چون منصور حج گزارد ، احتمالًا در سال 140 يا 144 هجرى ، و به مدينه رسيد ، شبى را بيدار ماند . آنگاه مرا طلبيد و گفت : اى ربيع همين الآن به سرعت و از كوتاه ترين راه برو و اگر مىتوانى تنها به روى ، اين كار را كن تا نزد ابو عبداللَّه جعفر بن محمّد برسى . به او بگو كه پسر عمويت به تو سلام مىرساند و از تو مىخواهد كه همين حالا به سويش آيى . پس اگر