السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: شريعت)

52

هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى)

مرگ بيمناك شده است » . « 1 » بدين‌گونه خط دوّم و خطى كه رهبران آن توانستند با خليفهء اوّل بيعت كنند ، چيرگى يافتند . فرماندهان ارتش مسلمانان هم غالباً با اين خط متفق و هماهنگ بودند . در توان ماست كه پيروزى اين خط را به عنوان پيروزى جناح نظامى تفسير كنيم . اگرچه على عليه السلام خود يكى از برجسته‌ترين فرماندهان نظامى در آن روزگار به شمار مىرفت و پرچم اسلام را در اكثر ميدانها بر دوش مىكشيد ، امّا بيشتر يارانش از محرومان و مستضعفانى همچون گروه انصار بودند . همچنين ما مىتوانيم انگيزه پيامبر را در گسيل داشتن سپاه اسامه به خارج از پايتخت كشور اسلام و بلكه بيرون از جزيرة العرب و نيز ملحق كردن اصحاب بزرگ و معروف خود كه گروهى از انصار و رهبران جناح دوّم هم درميان آنان بودند ، به اين سپاه را به خوبى تفسير و تبيين كنيم . امّا مسلمانان از روانه كردن سپاه اسامه سرباززدند و از همراه شدن با آن تخلّف ورزيدند . چه بدين علّت كه از اصرار و هدف پيامبر در روانه ساختن سپاه اسامه آگاه شده بودند و چه بنابر گمان برخى ، بر حال پيامبر اظهار نگرانى مىكردند . اين درحالى بود كه خود پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده بود : « سپاه اسامه را روانه كنيد . خداوند لعنت كند كسى را كه از ملحق شدن به سپاه اسامه سرباززند » . تفصيل اين نكته در حديثى صريح از امير مؤمنان بيان شده است . آن‌حضرت مىفرمايد :

--> ( 1 ) - نهج البلاغة ، خطبهء 5 .