3 - امام خط درخشان سياسى خود را كه به خاتم پيامبران محمّد صلى الله عليه و آله و اهل بيت معصوم عليهم السلام او مىرسد ، براى مردم بيان كرد و ويژگيهاى آنان را كه نمونه‌هاى والايى در يقين واستقامت و جهاد بودند ، بر شمرد . 4 - امام سجاد عليه السلام ، پرده از مظلوميّت پدرش سيّدالشّهداء بر گرفت ، وپرچم سرخى كه وجدانهاى آزاده را به قيام براى خدا و در راه يارى مظلومان فرا مىخواند ، بر دوش گرفت . اين مورد ، از مهم ترين محورهاى منبر حسينى است ، تحريك عواطف و تهييج حزن واندوه نهفته در وجدان مردم . 5 - پس از آنكه يزيد به مؤذن دستور داد كه با سردادن اذان سخن امام را قطع كند ، آن‌حضرت چنان كه رسم بود منبر را رها نكرد بلكه به هنگام گفتن دوّمين شهادت ( أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ ) مؤذن را متوقف كرد و مسئوليّت قتل پدرش را برعهدهء يزيد گذاشت و به‌قول معروف‌انگشت‌بر نقطهء حساس‌گذاشت . از اينجا در مىيابيم كه يك خطيب حسينى نبايد تنها از دور به حقايق سياسى اشاره كند بلكه وظيفه دارد ، با صراحت و روشنى به مسائل اشاره كند تا مردم آگاهى يابند و حجّت بر آنها تمام شود . بدين سان امام سجّاد توانست با به كارگيرى اين شيوهء زيبا و درخشان ، تخت حكومت يزيد را به لرزه در آورد تا آنجا كه يزيد از جنايت پليد خود بيزارى جست و به انبوه خشمگين جمعيّت كه نزديك بود او را در خود فرو گيرند گفت : اى مردم آيا گمان مىكنيد كه من حسين را كشتم .