مىيابى چنان كه ما تمام آنچه را كه كرده‌ايم نزد تو حاضر مىبينيم . پس عفو كن و بگذر تا خداوند تو را ببخشايد و از تو بگذرد . كه او مىفرمايد : پس ببخشاييد و چشم بپوشيد . آيا دوست نداريد كه خداوند ( گناهانتان را ) براى شما بيامرزد » ؟ ! امام سجّاد عليه السلام اين سخنان را مىگفت و به آنان تلقين مىكرد و خدمتكارانش با آن‌حضرت همصدا مىشدند . امام در ميان آنان مىايستاد و مىگريست و مىگفت : « پروردگارا ! تو ما را فرمودى كه از كسانى كه به ما ستم كرده‌اند ، بگذريم و ما كسانى را كه در حق ما ستم كرده بودند ، بخشيديم چنان كه تو خود به ما فرموده بودى پس از ما بگذر كه تو ، به عفو و بخشش از ما و مأموران سزاوارترى . معبودا كرم كردى . پس مرا مورد اكرام قرار ده چون من با درخواست از تو به خير و نيكى دست يافتم پس مرا با بهره‌مندان از خودت در آميز . اى كريم ! » . سپس به خدمتكارانش روى مىكرد و مىگفت : من شما را بخشيدم پس آيا شما هم از بديهاى من درگذشتيد ؟ همانا من فرمانروايى بد ، پست ، ستمگر و تحت فرمان پادشاهى كريم ، بخشنده ، دادگر ، نيكى كننده و نعمت دهنده هستم . غلامان و كنيزان مىگفتند : سرورا ! ما از تو گذشتيم حال آنكه تو هيچ بدى در حق ما مرتكب نشدى . آنگاه امام سجاد به آنان مىفرمود : بگوييد خداوندا از على بن الحسين بگذر چنان كه او از ما گذشت . و او را از آتش رهايى بخش چنان كه او ما را از بندگى رهانيد . غلامان اين سخنان را تكرار مىكردند و امام سجّاد عليه السلام مىفرمود :