( ج 3 ، از ص 3 تا ص 14 ) راجع به او مىنويسد : و از ايشان سرور عباد و رهبان ، منور به يقين و ايمان ، سجستانى ايوب بن كيسان است . وى فقيهى دانشمند و عابدى بود كه بسيار به حج مىرفت . از مردم مأيوس و با خدا مأنوس بود . ايوب از انس بن مالك و عمرو ابوالعتاهيه و حسن و ابن سيرين و ابو قلابه حديث نقل مىكرد . اردبيلى در جامع الرواة ج 1 ص 111 گويد : ايوب بن ابى تميمه كيسان سختيانى العنزى البصرى ، كنيه‌اش ابو بكر و آزاد شده عمار بن ياسر بود . عمار خود بنده‌اى آزاد شده بود بنابر اين او آزاده شدهء شخصى آزاده شده به شمار مىآيد . سرش را سالى يك بار مىتراشيد و چون موهايش بلند مىشد فرق باز مىكرد . وى در سال 131 ه در پى انتشار طاعون در بصره ، از دنيا رفت . 3 - صالح مرى : پدرش بشير نام داشت . ابو نعيم در حلية الاولياء ( ج 6 ص 165 ) در بارهء او مىنويسد : قارى پرارج و واعظ پر هيزكار ابو بشير صالح مرى ، صاحب قرائت و ترس و اندوه بود . نيكان را به حركت وامىداشت و با بدان به ستيزه بر مىخاست . از حسن و ثابت و قتاده و بكر بن عبد اللَّه مزنى و منصور بن زاذان و جعفر بن زيد و يزيد رقاشى و ميمون بن سياه و ابان بن ابىعياش و محمّد بن زياد و هشام بن حسان و جريرى و قيس بن سعد و خليد بن حسان روايت نقل مىكرد . 4 - عتبه غلام : آزادهء بزرگوار و پاك از تيرگيها و بيدار به شهادت