و كلام . عبيد اللَّه بن محمّد گويد : وى عتبة بن ابان بن صمعه بوده و پيش از پدرش از دنيا رفت . از رباح قيسى در بارهء تسميه او به غلام پرسش كردند گفت : او مردى متوسّط الحال بود . امّا ما او را غلام مىناميديم زيرا او در عبادت غلام رهان بود . وى در جنگ روم در قريه حباب به شهادت رسيد . ابو نعيم اصفهانى در حلية الاولياء ( ج 6 ص 226 تا 238 ) مفصلًا در بارهء او سخن گفته است . 5 - حبيب فارسى : ابو نعيم در حلية الاولياء ( ج 6 ص 149 ) گويد : ابومحمّد فارسى از ساكنان بصره و صاحب كرامات و مستجاب الدعوه بود . حضورش در مجلس حسن بن حسن و تأثير موعظهء حسن بر دل او موجب گشت كه چشم از دنياى فانى بپوشد و به جهان آخرت روى كند . او فقط در چهار بار مجموعاً چهل هزار ( درهم ) صدقه داد . 6 - ابو يحيى مالك بن دينار : ابو نعيم طى شرح مفصلى در حلية الاولياء ( ج 2 از ص 357 الى ص 398 ) در بارهء او مىنويسد : او عارف و خدا ترس بود . شهوتهاى دنيوى را ترك گفته و در مبارزه با نفس بر آن پيروز مىشود . استجابت دعاى امام سجّاد از ثابت بنانى نقل شده است كه گفت : من به همراه عدّه‌اى از عباد بصره همچون ايوب سجستانى ، صالح مرى ، عتبه غلام ، حبيب فارسى و مالك بن دينار به حج مشرف شده بوديم . چون به مكّه رسيديم متوجّه كمبود آب شديم . كمبود بارندگى موجب تشنگى بيش از حد مردم شده بود .