و زارى مىكند و نيازش را از خدا مىخواهد خداوند عز وجل به حضرت موسى وحى كرد كه اى موسى اگر او آنقدر ما را بخواند تا زبانش بازايستد ، دعايش را اجابت نمىكنم ، مگر آنكه از درى كه به او دستور داده‌ام ، نزد من وارد شود » . « 1 » در واقع ولايت انسان ، محك اعمال اوست . اگر ولايتش صحيح باشد ، اعمالش نيز صحيح است و اگر ولايتش باطل باشد اعمالش نيز باطل است . در حديثى كه ابو سعيد خدرى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده ، آمده است : « اگر بنده‌اى ، هزار سال بين ركن و مقام ، خداى را بندگى كند و سپس همچون گوسفندى مظلومانه ذبح شود ، خداوند وى را با كسانى كه به آنها اقتدا كرده و هدايتشان را پذيرا شده و روش آنان را پيموده است محشورش كند . اگر بهشتى باشند او هم بهشتى است و اگر دوزخى باشند او نيز دوزخى است » . « 2 » همچنين ولايت ، وجههء جامعه است و بر آن حساب و پاداش مترتب مىشود . امام على از پيامبر اكرم از جبرئيل از خداوند عز وجل روايت كرده است كه فرمود : « به عزّت وجلالم سوگند كه تحقيقاً هر ملتى را كه در مقابل ولايت پيشواى ستمگرى كه از جانب خداوند تعيين نشده است ، سر فرود آورند ، مورد عذاب قرار خواهم داد . اگر چه آن ملت خود در كردارشان پاك و پرهيز كار بوده باشند و تحقيقاً از هر ملتى كه در برابر ولايت پيشواى عادل كه از سوى خداوند تعيين شده ، سر فرود آورند گذشت مىكنم اگر چه در كردارشان اشتباهات و لغزشهايى داشته باشند » . « 3 »

--> ( 1 ) - يعنى ولايت پيامبر و اوصياى او . ( 2 ) - صحيفهء سجّاديه ، ص 56 . ( 3 ) - صحيفهء سجّاديه ، ص 201 .