شده بخوانيم تا از فضيلت بزرگ آنها آگاه شويم و بدانيم كه چگونه در حديث مشروحى از امير مؤمنان عليه السلام آمده است كه آن‌حضرت در پاسخ به پرسشهاى يكى از كافران فرمود : « ايمان دو گونه است : ايمان قلبى و ايمان زبانى . ايمان منافقان دورهء رسول خدا صلى الله عليه و آله از نوع دوّم ايمان ( زبانى ) بود . هنگامى كه شمشير اسلام بر آنان چيره گشت و ترس ، آنان را فرا گرفت ، به زبان ايمان آوردند ، امّا به دل مؤمن نبودند . ايمان قلبى يعنى تسليم بودن در برابر پروردگار . و هر كه كارها را به صاحبش تسليم كند از فرمان او سرباز نزند ، چنان كه ابليس از سجده در برابر آدم عليه السلام سرباز زد ، بيشتر امّتها از اطاعت پيامبرانشان سر پيچى كردند و يگانه پرستى آنان سودى به حالشان نداشت . چنان كه آن سجده‌هاى طولانى ابليس براى وى سودمند نيفتاد كه يك سجده ابليس چهار هزار سال به طول مىانجاميد ، امّا ابليس‌از اين سجده‌ها جز زينت وزيور دنيا وقدرت بر وسوسه كردن مردم نمىخواست . بنابر اين نماز و صدقه جز با هدايت به راه نجات و طريق حق ، سودمند نيستند » . « 1 » از اين رو خداوند پيروى وبندگى بنده‌اى را كه از پذيرش ولايت سرباز زند ، قبول نمىكند گرچه او در اين راه مشكلات و مشقتهاى بسيارى هم متحمّل شود . از امام صادق به نقل از پدرانش عليهم السلام روايت شده است . « موسى بن عمران عليه السلام به مردى برخورد كه دستهايش را رو به آسمان گرفته بود و دعا مىكرد . حضرت موسى پى كار خود رفت و پس از هفت روز بازگشت و دوباره همان مرد را ديد كه دستهايش را بالا گرفته و دعا

--> ( 1 ) - نهج البلاغة ، همان خطبه .