خصوص فاطمه نازل شده است و دربارهء ديگر زنان و حتّى خواهران آن‌حضرت به مواردى از اين قبيل برخورد نمىكنيم ؟ ! پاسخ آن است كه اين آيات و احاديث بنابر مقياس دوّم كه پيش از اين ذكر شد ، وارد شده است . بدين معنى كه خداوند ، مقياس فضيلت و والايى افراد را در نزد خويش ، كردار شايسته قرار داده است بدون آنكه به عامل و جنسيت او توجّهى داشته باشد . فاطمه زهرا عليها السلام نيز از آنجا كه اين حقيقت را دريافته بود ، هيچ‌گاه درميان مردم به پيوند نسبى و سببى خود با رسول خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام تكيّه نمىكرد و همچنين پيرو مقياس نخستى كه بدان اشاره كرديم ، در پيشگاه خداوند به اين رابطهء خويش هم تكيّه نمىكرد ، بلكه خود شخصاً براى نيل به آن كمال عظيم مىكوشيد . چنين تصوّر مىشد كه فاطمه به رابطهء خويشاوندى خود با رسول خدا تكيّه كند امّا چنين نبود ، بلكه وى همواره به رابطهء خود با خداوندى كه پيامبر را مبعوث كرده و به وى برترى و درخشندگى بخشيده بود ، اتكا مىكرد . ما در صفحات‌بعد ، به‌گونه‌اى روشن‌تر بدين حقيقت اشاره خواهيم كرد . ولادت سرور زنان بهشت آن روز بيستم ماه جمادى الثانى بود و دو يا پنج سال از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله سپرى مىشد ، در آن هنگام دامنهء جدايى و اختلاف ميان رسول خدا از يك سو و قريش از سوى ديگر ، روز به روز گسترش