النَّاسِ ) « 1 » . « اى اهل ايمان به هدر ندهيد صدقات خود را به منّت گذاردن و آزار كردن مانند آنكه مال خود را انفاق كند از روى ريا براى مردم . » و چون صدقه براى خداست ، بخشش راستين بايد خالصانه به پيشگاه خداوند كريم باشد ، پروردگار مىفرمايد : ( وَمَا تُنْفِقُونَ إلَّاابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ ) « 2 » . « و جز در راه رضاى الهى انفاق نكنيد . » از اين رو اماكن انفاق واقعى با موارد انفاق رياكاران تفاوت دارد ، انفاق كننده رياكار به منظور دريافت پاداش و سپاس از مردم و يا خواستار كُرنش و ذليل شدن از سوى دريافت كننده است . در حالى كه فرد مخلص اموال خود را به فقرا و نيازمندانى « كه گمان مىكنيم بدليل پارسايى و پاكدامنى ثروتمند هستند » ، ميدهند چنانچه خداوند بدان اشاره نمود . به همان مقدار كه قرآن انفاق كنندگان را مورد ستايش قرار داده بخل ورزان را مذمّت و نكوهش داده زيرا آنان كمك و بخشش را از محتاجان منع مىكنند . ( فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ * الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ * الَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ * وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ) « 3 » . « پس واى بر آن نمازگزاران كه دل از ياد خدا غافل دارند همانانكه

--> ( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 264 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 272 . ( 3 ) - سورهء ماعون ، آيهء 4 - 7 .