مىباشد ، و گويا سؤال مردم از خود حيض نبوده بلكه از حالت حيض براى زن بوده و جواب هم مطابق سؤال ذكر شده است . ج - واژهء ( أَذىً ) به معناى عارضه‌اى است كه متناسب طبع انسان و خوشايند او نيست . « 1 » به نظر مىرسد كه ( أَذىً ) چيزى كمتر از « ضرر » است و مخالف آن راحتى است و در آيه به معناى يك حالت غير طبيعى در زن مىباشد . د - امر به اعتزال و كناره‌گيرى از زنان ( فَاعْتَزِلُوا ) در حالت حيض يا در زمان آن ، يك امر و دستور عامّ است و نشان مىدهد كه هر نوع نزديك شدن به زنان و به هر صورت ناپسند است ولى جملهء بعدى قرآن ، نزديكى حرام را به آميزش جنسى اختصاص داده است و اين بدان معنى است كه حكم ( كناره‌گيرى مطلق ) نوعى از حكم تنزيهى يا آن چيزى است كه آن را كراهت مىناميم . ه - اينكه در آيهء : ( فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ ) آمده ، نه « فيه » ، يعنى اسم « محيض » تكرار شده و به جاى آن ضمير نيامده است ، شايد اين نكته را برساند كه دورى كردن از زنان مخصوص حالت جريان خون نيست بلكه ساير ايام حيض وروزهايى را كه در حكم حيض است نيز شامل مىشود . و - نهى از مقاربت ( وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ ) كه با توجّه به جملهء ( فَأْتُوهُنَّ ) تنها به معناى مقاربت جنسى و آميزش است ، تأكيد بر اين مطلب است كه در حالت حيض تنها آميزش جنسى حرام است

--> ( 1 ) - الميزان ، ج 2 ، ص 207 .