« حواست جمع باشد ! مباد بدون مطالعه و بررسى ، خودت را با جامعه هماهنگ كنى . به ياد داشته باش كه هميشه اقليّتْ جلودار هستند و اقلّيت هستند كه مؤمن و اهل بهشت مىباشند . » / ب « نقد اكثريّت » / در بسيارى از آيات قرآن تكرار شده است ؛ از قبيل : « أَكْثَرَ النّاس لايَعْلَمُون » ، « أَكْثَرَ النَّاس لايَشْكُرُون » ، « أَكْثَرَهُمْ لايَعْقِلُون » « أَكْثَرَ النَّاس لايُؤمِنُون » ، « أَكْثَرَهُمُ الكَافِرُون » ، « أَكْثَرَهُم فَاسِقُون » تكرار توصيه‌ها و هشدارها حكمت دوم شايد اين باشد كه هدايتْ كالاى ارزانى نيست كه به راحتى در دسترس قرار گيرد ؛ بلكه از اهميّت بالايى برخوردار است و ارزش آن را دارد كه انسان تلاش و كوشش كند و براى دستيابى به آن متحمّل سختى هاى فراوان گردد . همچنين انسان بايد مراقب اين كالاى گرانبها يعنى هدايت باشد تا به راحتى از دستش گرفته نشود . هدايت چيزى نيست كه اگر شخصى در يك لحظه آن را به دست آورد ، تا آخر عمر برايش باقى بماند ؛ خير . هر لحظه امكان دارد انسان گمراه شده از راه بدر رود و حقيقت را از دست بدهد . قرآن براى اين‌كه به انسان هشدار دهد تا بيشتر مراقب اين كالاى ارزشمند باشد ، آن را تكرار كرده و بارها به انسان گوشزد مىكند كه : « خيلىها گمراه شدند . مواظب خودتان باشيد تا گمراه نشويد ! » خدا سياهى لشكر نمىخواهد ! در گفتگوهاى روزانه بارها از « تكرار توصيه‌ها و هشدارها » استفاده مىشود ؛ براى مثال اگر بنده قصد سفر به هنگ‌كنگ داشته باشم ، دوستان مطّلع و دلسوز من هشدار مىدهند كه مراقب باش در آن كشور فلان بيمارى شايع است !