كيفيّت ورود و خروج در سوره‌هاى قرآن روش قرآن و كيفيّت ورود و خروج در سوره‌هاى قرآنى اين است : غالباً در ابتداى هر سوره ، به صورت فشرده و سربسته به حقايقى اشاره مىشود . سپس آن حقايق در ميان سوره ، به صورت مبسوط بيان مىگردد و در آخر هم ، به همان حقايق با لحن ديگرى اشاره مىشود . اين مطلب در خصوص تمام سوره هاى قرآن - / از سوره‌ى بقره تا سوره‌هاى كوچك به استثناى بعضى از آن‌ها - / صادق است . ثانياً : در هر سوره از سوره‌هاى قرآن ، تمام موضوعات و مطالب سوره‌هاى قبل ، به طور خلاصه بيان شده است ؛ بدون اين‌كه به اين خلاصه‌بندى تصريح شود . گفتنى است : هر كدام از سوره‌هاى قرآن خصوصيّتى دارد : سوره‌ى انعام داراى واجد خصوصيّتى است كه در سوره‌ى واقعه نمىتوان يافت و سوره‌ى واقعه ويژگيى را داراست كه سوره‌ى انعام يا رحمن فاقد آن است . اين امر به لحاظ آن است كه هر سوره به خلاصه كردنِ موضوعاتى مىپردازد كه در سوره‌هاى قبل از آن بوده است . « يس » ؛ خلاصه‌ى كلّ قرآن سوره‌ى يس ، خلاصه‌ى كل قرآن است ؛ جمع‌الجوامع قرآن است . اگر به فرض ، كسى سوره‌ى ياسين را چنان كه بايد و شايد تفسير كند ، كلّ قرآن را تفسير كرده است . پس اين سوره ، حكم « قلب » را دارد . قلب يعنى چه ؟ قلب و دل هر چيزى ، مركز و محور آن است . محور قرآن ، سوره‌ى ياسين است . در سوره‌ى ياسين بحث نبوّت ، قيامت ، دشمن‌شناسى ( به معناى شيطان‌شناسى ) و بحث‌هاى مختلف ديگرى آمده است . امّا اين