السيد محمد تقي المدرسي
10
يس اسماى حسناى الهى (فارسى)
/ يك 2 - روحيهى تاريخزدايى از ديگر شرايطى كه براى درك قرآن لازم است ، آن است كه قرآن را در يك قالب تاريخى بهخصوص از قبيل شأن نزول - / كه بر اساس روايات موجود بسيارى از آنها نيز ضعيف است - / خلاصه نكنيم . گاه شأن نزول يك آيه در خصوص يك نفر است . آيا مىخواهيم با مرگ او قرآن را از دست بدهيم ؟ قرآن هميشه زنده و پويااست . اگر خود را اسير قالبهاى از پيش ساخته كنيم ، همزمان با استماع و شنيدن يا تلاوت آيه ، بىدرنگ ذهنمان به يك فرد يا يك حادثهى مقطعى منتقل مىشود و البته در اين صورت ، نمىتوانيم از قرآن بهرهى كاملى ببريم . ذكر اسامى خاص در آيات و ربط و انتساب آن به يك فرد يا يك اقليم بهخصوص ، انكارنشدنى است . اما محدود كردن آيات قرآن به يك جا و يك كس ، و حبس و زندانى نمودن قرآن در محدودهاى خاص و / بمنع از شمول و آن / ، از مشكلاتى است كه بر سر راه بهرهورى از قرآن وجود دارد . بايد قرآن را از اين حصار بيرون بياوريم و تا مىتوانيم از روح و واقعيّات عام و شاملِ آيات استفاده كنيم . به ياد بياوريد تعبيرى را كه در روايتى كه از امام محمدباقر عليه السلام نقل كرديم ، آمده بود كه : « قرآن در خصوص افراد معيّنى در زمان گذشته نازل نشده است » . اين دوّمين مشكل ما در بهرهگيرى از آيات قرآن مىباشد . 3 - محدود نشدن در تفسيرهاى موجود هر كس با توجه به معلومات ، فرهنگ و واقعيّات درونى خودش قرآن را تفسير كرده است . تفسيرهايى كه نوشته شده از جهتى نزديك كننده و از جهتى دور كننده است . هركس بايد با توجّه به شرايط و واقعيّات زندگى خود