مىفرمايد : ( إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ أَن تَزُولَا وَلَئِن زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِن بَعْدِهِ إِنَّهُ كَانَ حَلِيماً غَفُوراً ) « 1 » « خدا آسمانها و زمين را نگه مىدارد تا زوال نيابند و اگر به زوال گرايند هيچ يك از شما - جز او - نمىتواند آنها را نگه دارد ، هر آينه خدا بردبار و آمرزنده است . » خداوند سبحان وراى هر علم و عملى است و اگر استمرار نياز به او نباشد ديگر همه چيز به او نيازمند نخواهد بود و هر كارى مستقيماً به قدرتش نسبت داده نمىشد . آرى نور خدا همان چيزى است كه هستى را از فروپاشى نگه داشته و هم اوست كه با فيوضات پى درپى خود و با آفرينشهاى مستمر خويش به هستى وجود مىبخشد . حال به قرآن كريم گوش فرا دهيم : ( إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَى يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ذلِكُمُ اللَّهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ * فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَاناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ) « 2 » « خداست كه دانه و هسته را مىشكافد و زنده را از مرده بيرون مىآورد و مرده را از زنده بيرون مىآورد ، اين است خداى يكتا پس از كجا باز مىگردانندتان ؟ شكوفنده صبحگاهان است و شب را براى آرامش قرار داد و خورشيد و ماه را براى حساب كردن اوقات . اين است تقدير خداى پيروزمند دانا » ، ( وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّماءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِراً نُخْرِجُ مِنْهُ حَبّاً مُتَرَاكِباً وَمِنَ النَّخْلِ مِن

--> ( 1 ) - سورهء فاطر ، آيهء 41 . ( 2 ) - سورهء انعام ، آيات 95 - 96 .