طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِن أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَانَ مُشْتَبِهاً وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انْظُرُوا إِلَى ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذلِكُمْ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ) « 1 » « اوست خدايى كه آسمان باران فرستاد و بدان باران هرگونه نباتى را رويانيديم و از آن نبات ساقه‌اى سبز و از آن دانه هايى بر يكديگر چيده و نيز از جوانه‌هاى نخل خوشه هايى سر فروهشته پديد آورديم و نيز بستانهايى از تاكها و زيتون و انار ، همانند و ناهمانند . به ميوه‌هايش آن گاه كه پديد مىآيند و آن گاه كه مىرسند بنگريد كه در آنها عبرتهاست براى آنان كه ايمان مىآورند . » و اين چنين تمامى قرآن اين اسم عظيم را يادآورى مىكند ، « اسمى » كه اگر فرد بدان « آگاهى » يابد به گمراهى « متصوّفانى » پى مىبرد كه حقيقت وجود را درك نكرده‌اند . آن « نور مقدّسى » است از جانب خدا كه خلقت پديده‌ها را بدان مىبخشد و آن را از فروپاشى حفظ مىكند و آن به دست خداوند سبحان است .

--> ( 1 ) - سورهء انعام ، آيهء 99 .