زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ . . . ) « 1 » . « خدا نور آسمانها و زمين است ، مثل نور او چون چراغدانى است كه در آن چراغى باشد ، آن چراغ درون آبگينه‌اى و آن آبگينه چون ستاره‌اى درخشنده از روغن درخت پر بركت مىسوزد . . . » و نيز همان عرشى « 2 » كه خداوند بر آن جاى گرفت : ( الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى ) « 3 » . « خداى رحمان بر عرش استيلا دارد . » . و نيز فرموده است : ( اللَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ) « 4 » . « خدا يكتا كه هيچ خدايى جز او نيست ، پروردگار عرش عظيم » ، چنانچه جوهره اسماءحسناى خداست كه خود در كتابش مىفرمايد : ( . . . وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) « 5 » .

--> ( 1 ) - سورهء نور ، آيهء 35 . ( 2 ) - در تفسير عرش در احاديث چنين آمده : آن نورالانوار است و روز از آن روشنى مىگيرد و هشت ركن دارد كه هريك از اركان آن را ملائكه‌اى حمل مىكنند كه كسى نمىتواند آنها را شماره كند مگر خدا و در شب و روز به دون سستى خدا را تسبيح مىگويند و اگر چيزى فوق آن را احساس كنند تاب تحمل آن را ندارند و جبروت و كبريا و عظمت و قدس و رحمت و علم خدا ميان آن حائل است و وراى آن ديگر سخنى نيست . ( 3 ) - سورهء طه ، آيهء 5 . ( 4 ) - سورهء نمل ، آيهء 26 . ( 5 ) - سورهء روم ، آيهء 27 .