فردى يا گروهى نيست لذا حفظ قرآن و عدم تحريف بايد براى همه باشد تا هدايت نصيب همه گردد . و اگر قرآن تحريف شده باشد ديگر اين نقش هدايتگر را ندارد و ديگر آن قرآن نخواهد بود كه در آن شكى نيست و صحيح نيست سرزنش مردم به عدم تدبر در قرآن و مانند آن . ممكن است كسى فكر كند تحريف يا حذف ، در آن بخش از قرآن راه يافته است كه مخل معنا و مانع هدايت تامه نيست و تأثيرى در عقايد و احكام ندارد . اين احتمال نيز صحيح نيست چون كه : الف : اين تصور دليل مىخواهد . چه كسى مىگويد تحريف اين چنين به قرآن راه يافته است و نه به صورتى ديگر ؟ و چگونه ممكن است اثبات اين ادعا ؟ ب : دشمنان اسلام ، منافقين و كسانى كه مرض قلبى دارند ، هدفشان از تحريف - به فرض حصول به مقصودشان - تقويت غرض است و تبديل هدايت به ضلالت مىباشد . و اين انگيزه در امور اعتقادى ، احكامى ، قصص انبيا و احوال مبدأ و معاد و ملتهاى پيشين فراوان‌تر است . پس دشمنان اين حماقت را مرتكب نمىشوند تا سراغ مواردى بروند كه غرضشان را تأمين نكند . ثانيا : مناقشه ديگر آن است كه شكى نيست كه تحريف به واسطهء اشتباه كتابت و نگارش قرآن توسط « نسّاخ » در قرآن راه يافته است . پس منظور از حفظ در آيه ، حفظ نزد مردم نيست . جواب : تحريف ناشى از اشتباه كاتبان و نسّاخ ، مضر معنا نيست و باعث گرداندن آيه از ظهورش نمىشود ؛ زيرا كه اشتباه نسّاخ ، تا وقتى كه قرآن معروف بين مردم باشد و حقيقت نزولش بر امت شناخته شده باشد موجب تحريف قرآن نيست . بخصوص كه اين نوع اشتباهات زود مشخص مىگردد و حافظان و حاملان قرآن و كسانى كه پايبند حفظ قرآن مىباشند اجازهء ادامه اين نوع اشتباهات را نمىدهند و چه بسيار هستند اين حمله - در فصول آتيه خواهيم گفت كه « معروف است در صفين سى هزار تن از حملهء قرآن حضور داشتند غير از كسانى كه در صفين حضور نداشتند و حافظ قرآن هم بودند « 1 » » . ثالثا : مورد سوم از موارد مناقشه آن است كه : تمسك به قرآن براى اثبات عدم

--> ( 1 ) صفين منقرى ، ص 188 .