شده‌اند ، جبرئيل چيزهاى زيادى اعم از آيات بر پيامبر فرودآورد . مثلا احاديث قدسى ، اخبار غيبى و بسيارى از تعاليم و احكام . و چه بسا تفاسير برخى آيات و سوره‌هاى قرآن را جبرئيل با خود فرودمىآورد . رابعا : صاحب انتصار قرآنيّت اين دو سوره را انكار كرده و ديگران نيز وى را تأييد نموده‌اند . وى در اين باره مىگويد : « . . . سخن مروى از ابى بن كعب كه گفته مىشود در مصحف « ابى » موجود بوده است دليلى آن را تأييد نمىكند و شاهدى بر قرآن بودن آن در دست نيست . بلكه نوعى دعا مىباشد . و اگر اين عبارات جزو قرآن بودند به ما مىرسيد و به صحت آن پى مىبرديم » . تا آنجا كه مىگويد : « . . . اين نسبت به ابى بن كعب درست نيست . تنها چيزى كه گفته شده است آن است كه « ابى » اين عبارات را در مصحف خود نگاشته بود . در صورتى كه ابى بن كعب مسائل زيادى در مصحف خود مىنگاشت كه قرآن نبودند بلكه شامل ادعيه و تأويل و غيره مىشدند » . « زرقانى » مىافزايد : « و اين دعائى است كه بزرگان حنفى مىخوانند . و بعضى مىگويند : ابى بن كعب ( رض ) اين دو سوره را در مصحف خود نوشته بود و آنها را سورهء « خلع » و « حفد » ناميده بود . . . » « 1 » . « باقلانى » مىگويد : « احتمال دارد ابى دعاى قنوت را بر مصحف خود نوشته باشد تا آن را فراموش نكند . همچنان كه ممكن است كسى برخى از ادعيه را بر مصحف خود بنگارد . . . » « 2 » . خامسا : عده‌اى از روايات همين نص را به عنوان دعا معرفى مىكنند و به قرآن بودن اين عبارات تصريحى ندارند « 3 » اما روايتى كه اين عبارات را از على - ع - در قنوت نقل مىكند دليل بر قرآنى بودن اين عبارات نمىباشد ؛ زيرا چه بسا آنها را به عنوان دعا در قنوت خود خوانده باشد . البته راوى تصريح مىكند به اين كه اين عبارات از قرآن بوده

--> ( 1 ) مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 264 . برهان ، زركشى ، ج 2 ، ص 128 . و اكذوبة تحريف القرآن ، ص 35 و 52 و 53 به نقل از : دو منبع قبل و نكت الانتصار . ( 2 ) اعجاز القرآن / باقلانى ، در حاشيه الاتقان ، ج 2 ، ص 193 . ( 3 ) روايات متعددى در اين زمينه در : الدر المنثور ، ج 6 . ص 420 - 422 وجود دارد . همچنين رك : الاتقان ، ج 1 ، ص 65 به نقل از : ابن ضريس ، بيهقى و محمد بن نصر سنن كبرى ، ج 2 ، ص 210 . و المصنف ، ج 3 ص 212 .