ناسخ به نسخه وى دست پيدا مىكرد اين غلط را قرائت خاص آن صحابى معروف مىپنداشت و براى ديگران نقل مىكرد و آن را به آن صحابى نسبت مىداد . و هلم جرّا . به اضافه آن كه گاهى كسى به مصحف خود براى توضيح و تفسير ، چيزى را مىافزود و بعد كسى گمان مىكرد اين مطلب افزوده شده جزء قرآن است . و از آن به عنوان قرائت خاصى ياد مىكردند و به صاحب مصحف نسبت مىدادند . راغب مىگويد : « آنان كه مصحف را نگاشتند از تسلط كافى بر كتابت بىبهره بودند ؛ لذا حروفى را در جاهايى كه لازم نبود قرار دادند « 1 » » در اين مورد هم از امام باقر - عليه السلام - روايتى منقول است كه اشاره مىكند به حروفى كه كاتبان سهوا آن را نگاشتند و ديگران جزء آيات پنداشتند « 2 » هم چنان كه از امير المؤمنين روايتى در اين باب نقل شده است كه به قرينه ، اشاره مىكند به اسقاط بعضى حروف الف و لام توسط كاتبان و نساخ . حد اقل در رسم الخط . روايت چنين است : « هنگامى كه مصحف را مشاهده كردند مشتمل بر تنزيل و تأويل . . . نه « الفى » از آن كم شده بود و نه « لامى » . . . و در نقل ديگرى : « حتى يك حرف از آن كم نشده بود « 3 » » . و در نقل سوم : « هنگامى كه امام - ع - مصحف را آورد گفت : اين كتاب پروردگارتان مىباشد . آن‌چنان كه بر پيامبرتان نازل گشته است . نه حرفى به آن افزوده شده است . و نه حرفى از آن كاسته شده است . گفتند : ما را بدان حاجت نيست ! » « 4 » . نمونه‌هاى روشن در اينجا بد نيست بعضى از نمونه‌هايى را كه نتيجه اشتباه نساخ است و ما فكر مىكنيم از خطاى قلم آنان است ذكر كنيم :

--> ( 1 ) محاضرات الادباء ، ج 2 ، جزء 4 ، ص 434 . ( 2 ) تفسير البرهان ، مقدمه ، ص 50 و 37 به نقل از : عياشى . ( 3 ) الاحتجاج ، ج 1 ، ص 383 و 222 . كتاب سليم بن قيس ، ص 99 . بحار ، ج 89 ، ص 40 و 41 . البيان سيد ابو القاسم خوئى ، ص 242 . و تفسير صافى ، مقدمه ششم ، ص 41 . ( 4 ) وافى ، ج 5 ، ص 273 . و اعتقادات صدوق ( چاپ‌شده همراه با : باب حادى عشر ) ، باب الاعتقاد فى مبلغ القرآن .