ابو يعلى ميلاد طوسى و ابو القاسم رازى « 1 » . ابن قاسم مىگويد : رافضىها بر تكفير صحابه اتفاق دارند و ادعا مىكنند : قرآن دگرگون شده است و از طرف صحابه در آن زياد و كم شده است . « 2 » و سرخسى از زبان رافضىها نقل مىكند كه آنها مىگويند : آيات زيادى نازل شده بود كه به امامت على - ع - تصريح مىكرد ولى اين آيات به دست ما نرسيده است « 3 » . و يا متعصب ديگرى را مىبينيم « 4 » كه قول به تحريف را به طبرسى ، كلينى و قمى نسبت مىدهد . به دليل اين كه اين بزرگان رواياتى را كه گفته مىشود دال بر تحريف است ، در كتب خود روايت كرده‌اند . در صورتى كه اين روايات يا تفسيرند يا تأويل و يا آن كه منظورشان از تحريف ، نوع ديگرى از تحريف است كه به خواست خدا به آن اشاره خواهيم كرد . بعد همين شخص از نسبت دادن اين اعتقاد به اهل سنت ابا مىورزد و نمىخواهد عين اين روش را نسبت به محدثين اهل سنت و علماى اهل ملتش به كار ببرد . با اين كه آنان چندين برابر احاديث ما در كتب خود حديث نقل كرده‌اند و احاديث صريح‌تر و غيرقابل‌توجيه‌ترى را روايت نموده‌اند . اشاره‌اى به رأى شيعه در باب تحريف شيخ صدوق ( متوفى 381 ه - ق ) كه در كتب خود روايات تحريف را ثبت كرده است از موضع شيعه سخن مىگويد بدون اشاره به نظريّه مخالفى مانند كلينى و قمى در حالى كه چنين اشخاصى اگر مخالف باشند نمىشود مخالفتشان را ناديده گرفت . شيخ مىگويد : « اعتقاد ما آن است كه : قرآن نازل بر محمد - ص - از سوى خداوند همان ما بين الدفتين و قرآن ميان مردم است . . . تا آنجا كه گويد : و هركس به ما نسبت دهد كه ما مىگوييم قرآن بيش از آنچه موجود است بوده است ، دروغگو

--> ( 1 ) الفصل ، فى الملل و الاهواء و النحل ج 4 ، ص 182 . ( 2 ) الالمام ج 1 ، ص 33 . ( 3 ) اصول سرخسى ، ج 2 ، ص 69 . ( 4 ) ر ك : الشيعة و السنة ، ص 136 . الامام زيد ، ص 351 . و الامام الصادق ، ص 331 ، 327 ، 334 ، 335 و 337 . هر دو كتاب از ابو زهره است .