امّا به نظر ما اين مناقشه وارد نيست و قرآن در مورد متعدد از بعضى معايب و كارهاى خلاف زنان نام برده است . مثلا مىتوان موارد زير را نام برد : اشاره به برخى نمايش‌هاى زنانهء زنان پيامبر اكرم در سورهء احزاب و مسئله ملاعنه با اين اشارات ديگر جايى براى ايراد آيت اللّه فانى - حفظه اللّه - نيست . بهر حال مراد امام آن است كه : سورهء احزاب بعضى از احكام مربوط به زنان را در برداشت و زنان قريش براى عمل به احكام اولويت داشتند . و چون به اين احكام عمل نكردند خود را رسوا ساختند . و يا شايد در تفسير برخى آيات سورهء احزاب اعمال ناپسند بعضى از زنان قريش تماما بيان شده بود . همچنان كه خداوند متعال از اعمال سوء زن ابو لهب ؛ حمالة الحطب ، زن نوح ، زن لوط و ديگران پرده برداشت . و بعضى از اعمال زشت آنان را بيان كرد . در پرتو اين توضيحات مفهوم روايت زير از امام صادق - عليه السلام - نيز روشن مىگردد . خداوند متعال در قرآن نام هفت تن را برده كه قريش نام شش تن را پاك كردند و نام ابو لهب را باقى گذاشتند « 1 » . و يا روايت ديگرى از امام صادق - عليه السلام - كه : « در قرآن مسائل گذشته ، آينده و حال موجود است . همچنين در قرآن نامهاى كسانى بود كه حذف گشت . چه بسا يك اسم داراى وجوه و معانى بىشمارى است كه تنها اوصيا از آن وجوه اطلاع دارند » « 2 » . همچنان كه معناى روايت زير بدين‌سان روشن مىگردد : هنگامى كه امير المؤمنين مصحف خود را تمام كرد و آن را نزد ابو بكر آورد ابو بكر در اوّلين صفحه‌اى كه گشود رسوائيهاى خودشان را ديد . عمر از جا جست و گفت : اى على ! اين مصحف را بازگردان كه ما را بدان احتياجى نيست . على ( ع ) مصحف را گرفته از آنان دور شد . و ابو بكر هم زيد را احضار كرد . . « 3 » . يا قضيه بردن نام هفتاد تن همراه نامهاى پدرانشان در سورهء لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا در مصحفى كه امام رضا - ع - آن را به بزنطى داد و سپس آن را پس گرفت « 4 » بعيد نيست

--> ( 1 ) بحار الأنوار ، ج 89 ، ص 54 . و اختيار معرفة الرجال ، ص 290 . ( 2 ) بصائر الدرجات ، ص 195 و 196 ، وسائل ، ج 18 ، ص 145 . و تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 12 . ( 3 ) احتجاج ، ج 1 ، ص 227 و 228 و بحار الأنوار ، ج 89 ، ص 41 . ( 4 ) عين روايت و منابع آن را قبلا ذكر كرديم و لذا تكرار نمىكنيم .