آية اللّه خوئى - حفظه اللّه - در اين زمينه بيانى دارد به اين شرح : « لازم نيست هر چه كه وحى است قرآن باشد . آنچه كه از روايات در اين باب استفاده مىشود آن است كه مصحف على - عليه السلام - مشتمل بر اضافاتى بوده است از تنزيل و تأويل . اما روايات نمىگويند اين اضافات ، آيات قرآن بوده‌اند . بنابراين آنچه از اسماء منافقين - من باب مثال - در مصحف امير المؤمنين بوده است به عنوان تفسير تلقى مىگردد نه آن كه اين نامها از آيات قرآنى بوده باشند . دليل ما براهين قاطعى است كه مصونيت قرآن را از هر نوع نقصان يا زيادى اثبات مىكنند » . علاوه بر اين دلايل ، سيره پيامبر اكرم - ص - مبنى بر تأليف قلوب منافقان بوده است . و حضرت سعى مىكرد نفاق آنها را آشكار نكند و با حسن اخلاق خود آنان را به اسلام متمايل سازد . اين دأب و شيوه براى كسى كه كمترين اطلاعى دربارهء سيره آن حضرت داشته باشد آشكار است . حال چگونه قابل تصور است همين پيامبر نامهاى منافقين را در قرآن ذكر كند و به آنان دستور دهد به خود لعنت بفرستند و مسلمين را به نفاق آنان آگاه نموده دستور لعن منافقين را صادر كند و مسلمانان را تشويق به لعن در شب و روز نمايد ! اساسا اين مطلب محتمل نيست چه برسد به اين كه اوّل آن را تصور كنيم و بعد در صحت و سقم آن بينديشيم « 1 » . با بيان فوق روشن مىشود كه چگونه سورهء احزاب شامل فضايح عده‌اى از مردان و زنان قريش و ديگران بوده است روايت زير را از امام صادق - عليه السلام - نقل مىكنند كه : « اى ابن سنان ! سورهء احزاب زنان قريش را رسوا ساخت و طولانىتر از سورهء بقره بود اما آن را كوتاه كردند و تحريف نمودند « 2 » » . منظور آن است كه موارد تنزيل را كه در بيان شأن نزول آيات و بيان مقاصد آيات بود از آن حذف كردند . و اين تحريف از نوع تحريف معانى است كه قبلا بيان آن گذشت . البته آيت اللّه فانى در اين روايت مناقشه كرده مىگويد : در شأن قرآن نيست كه از بديهاى زنان سخن بگويد « 3 » .

--> ( 1 ) البيان ، ص 244 و 245 و رك : بحوث فى تاريخ القرآن و علومه ، ص 313 و 151 . ( 2 ) رك : مقدمه تفسير البرهان ، ص 37 . بحار الأنوار ، ج 89 ص 50 . ثواب الاعمال ، ص 137 بحوث فى تاريخ القرآن و علومه ، ص 315 به نقل از : برهان و مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 273 . ( 3 ) آراء حول القرآن ، ص 184 .