نمىكرد قطع كرد و آنان را به‌منزله اعراب از مسلمين قرار داد « 1 » . و زيد از هواداران عثمان بود و مردم را تشويق به سب امير المؤمنين ( ع ) مىكرد « 2 » . و عثمان « زيد بن ثابت » را دوست مىداشت « 3 » . همچنين زيد يكى از چهار تنى بود كه تنها از ميان صحابه آنان بودند كه به او وفادار بوده ، و وى را يارى كردند « 4 » . از گفتار بلاذرى بر مىآيد كه : زيد يكى از مهاجمين به خانه فاطمه زهرا پس از وفات پيامبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله و سلم - بوده است « 5 » . زيد از طرف عثمان بر امور قضا « 6 » ، بيت المال و ديوان ، مستولى بود « 7 » و در نبود عثمان جانشين وى در مدينه بود « 8 » . وى همچنان از عثمان دفاع مىكرد تا آن كه به حرف او عده‌اى انصار از موضعگيرى عليه عثمان دست برداشتند « 9 » . در اين باره زيد به انصار گفت : « شما پيامبر خدا - ص - را يارى كرديد و انصار خدا گشتيد ، خليفه رسول را هم يارى كنيد تا بار ديگر انصار خداوند باشيد . حجاج بن غزية گفت : به خدا ! اگر اين ماده‌گاو عربده‌كش را مىشناختى اين سخن را نمىگفتى . . . و در روايت ديگرى است كه : سهل بن حنيف در پاسخ زيد گفت : اى زيد ! آيا عثمان تو را از نخلهاى كوچك ( عضدان جمع عضيده ) مدينه سير كرده است ؟ « عضيده » درخت نخل كوچك است كه ميوه‌اش در دسترس باشد « 10 » . فرزندان عمرو بن عوف بر

--> ( 1 ) دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 391 و 392 . ( 2 ) سفينة البحار ، ج 1 ، ص 575 . ( 3 ) الاستيعاب در حاشيه الاصابة ، ج 1 ، ص 554 . ( 4 ) انساب الاشراف ، ج 5 ، ص 60 ، الغدير ، ج 9 ص 159 و 160 به نقل از : طبرى ، ج 5 ، ص 97 . و به نقل از : تاريخ ابن خلدون ، ج 2 ، ص 391 و به نقل از : تاريخ ابى الفداء ، ج 1 ، ص 168 . ( 5 ) انساب الاشراف ( بخش سيرا النبي - ص - ) ، ج 1 ص 375 . ( 6 ) الكامل ابن اثير ، ج 3 ، ص 187 . ( 7 ) رك : الكامل ابن اثير ، ج 3 ، ص 191 ، اسد الغابه ، ج 2 ، ص 222 . انساب الاشراف ، ج 5 ، ص 58 و 88 . الاستيعاب در حاشيه الإصابة ، ج 1 ، ص 553 و 554 . التراتيب الادارية ، ج 1 ، ص 120 . تهذيب الاسماء ج 1 ، ص 201 و تاريخ الامم و الملوك ، ج 4 ، ص 430 . ( چاپ دار المعارف ) . ( 8 ) منابع قبلى ( به استثناى اوّلين منبع ) البداية و النهايه ، ج 7 ، ص 347 . شذرات الذهب ، ج 1 ، ص 54 . و اسد الغابه ، ج 2 ، ص 222 . ( 9 ) تهذيب تاريخ دمشق ، ج 5 ، ص 451 . ( 10 ) انساب الاشراف ، ج 5 ، ص 90 و 78 . الكامل ابن اثير ، ج 3 ، ص 191 و تاريخ الامم و الملوك ، ج 4 ،