رحمت حق‌تعالى ، بندگان را به سوى خويش جذب مىكند و آنان را به راه هدايت و رستگارى رهنمون مىشود . به عبارت رساتر ، بزرگوارى خداوند تعالى در پذيرش توبهء بندگان ، مانع بزرگى براى اهداف شوم ابليس است و عامل مهم و مؤثّرى براى از بين بردن تأثير فريب شيطان محسوب مىشود . امام صادق ( ع ) فرمودند : هنگامى كه آيهء وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً . . . نازل شد ، ابليس بر بالاى كوه ثور رفته و با بلندترين فرياد ، دست‌آموزان و ياران خود را جمع كرده و به آنان گفت : چنين آيه‌اى نازل شده است ، كداميك از شما حريف خنثى كردن آن هستيد ؟ عفريتى از شياطين برخاست و گفت : من حريف آن هستم و چنين و چنان مىكنم ، شيطان گفت : نه ، تو حريف نيستى ؛ ديگرى برخاست و سخنى نظير او گفت ، ابليس به او نيز گفت : تو هم حريف آن نيستى ؛ تا آنكه شيطانى به نام « وسواس خنّاس » برخاست و گفت : من حريف آنم ، پرسيد از چه راه ؟ گفت : من به فرزندان آدم وعده مىدهم ، و آنان را تشنهء گناهان مىكنم تا مرتكب شوند ، و بعد از ارتكاب ، توبه و استغفار را از يادشان مىبرم . ابليس گفت : حقّاً كه تو حريفى و او را مأمور به خنثى كردن اثر اين آيه كرد ، كه تا روز قيامت به اين كار بپردازد . « 1 » اين روايت ، استيصال و سردرگمى شيطان را در برابر ميزان بخشش خداوند آشكار مىسازد و نشان مىدهد كه مغفرت خداوند ، او را نااميد و پريشان كرده است . بنابراين ، اگر انسان بتواند به حالت توبه دست يابد و از خداوند بخشايندهء مهربان بخواهد كه او را ببخشد و از گناهان او درگذرد ، حتماً غفران الهى شامل

--> ( 1 ) . وسائل‌الشّيعة ، ج 16 ، ص 66