مىكنند . ممكن است جاهل براى بهتر كردن اوضاع جامعه امر به معروف و نهى از منكر كند ، امّا نتيجه عكس بدهد و اوضاع بدتر شود . اين نكته نمىتواند دستاويزى براى افراد شود و بگويند كه ما نسبت به معروف و منكر جاهل هستيم و از اين وظيفهء مهمّ دينى شانه خالى كنند . وظيفهء اين افراد ابتدا كسب آگاهى در اين زمينه و سپس انجام آن است . 2 - 7 . اثرگذارى دوّمين شرط وجوب امر به معروف و نهى از منكر ، تأثير آن است ؛ يعنى شخص احتمال بدهد كه امر و نهى او بر فرد خطاكار تأثير مىگذارد . اگر كسى بداند كه امر و نهى او اثر ندارد ، واجب نيس ، امّا اگر كسى كوچك‌ترين احتمال در تأثير امر به معروف و نهى از منكر بدهد ، اداى اين وظيفه مهمّ بر او واجب مىشود . 3 - 7 . استمرار در عمل سوّمين شرط وجوب امر به معروف و نهى از منكر ، استمرار در عمل است ؛ يعنى اين‌كه فرد خطاكار بر عمل خلاف خود استمرار ورزد و بر ادامه‌ى كار اشتباه خود پافشارى كند . پس اگر امرونهىكننده بداند يا گمان كند يا احتمال عقلايى بدهد كه گناه‌كننده عمل خود را تكرار نمىكند ، امر به معروف و نهى از منكر واجب نيست . 4 - 7 . نبودن ضرر و مفسده شرط چهارم وجوب امر به معروف و نهى از منكر ، نبودن ضرر و مفسده است ؛ يعنى اين‌كه در امر به معروف و نهى از منكر ضرروزيانى