اولياء معصومين عليهم السّلام شبيه كنيم و متناسب سازيم تا بتوانيم در روز رستاخيز در نزد آنها باشيم و مورد شفاعتشان قرار بگيريم ، زيرا تا تناسب و شباهتى در كار نباشد ، بهره‌مندى هم معنايى نخواهد داشت . درست به سان شيشه‌ى دربسته‌اى كه در ميان اقيانوسى از آب قرار گيرد تا وقتى كه درب آن بسته باشد كوچك‌ترين نصيبى از اقيانوس نخواهد برد و هيچ گونه اعتراضى هم به اقيانوس وارد نيست . از اين‌ها گذشته ، اگر كسى مواظبتى بر روح خود نداشته باشد و در اعمال و رفتار حيوانى وارد شود و با شياطين محشور باشد ، علاوه بر اين‌كه در آخرت ، صورتى حيوانى به خود مىگيرد ، در همين دنيا هم به تناسب كارهايش ، نوعى حيوان است و ما در دنياى پيرامون خود شاهد وجود اين‌گونه افراد هستيم . نزديك‌ترين نمونهء آن ، آدم‌نمايى همچون صدام ، حاكم جبّار و خون‌ريز عراق است كه خباثت و درندگى او بر هيچ‌كس پوشيد نيست و بسيارى ديگر از اين قبيل كه نيازى به ذكر نام آنها نداريم . جوانان عزيز ، نوجوانان آگاه و همهء افراد بشر در به دو تولّد داراى سرشتى انسانى هستند ، روحى دارند بدون رنگ و صورت ، حتّى آن افرادى كه ما نمونه‌اى همچون صدام را از آنها ذكر كرديم . ليكن به تدريج به خاطر قطع ارتباط با خالق و مربّى هستى ، رفتارها و گفتارهاى خلاف و دور از شأن انسان ، از آن روحى كه قابليّت انسان شدن و رنگ خدايى به خود گرفتن داشت ، يك صورتى ديگر درست كردند و خود را به هويّت زشت و كريه ميمون آراسته و يا از هر درنده‌اى پست‌تر نمودند . آنها مىتوانستند بينديشند ، آنها قادر بودند ببينند ، آنها مىتوانستند بشنوند ، امّا از هيچ كدام از اين‌ها بهره نبردند و خود را در حيوانيّت غوطه‌ور ساختند ، آن چنان‌كه گويى براى جهنّم خلق شده‌اند ، دوان‌دوان راه آتش را در پيش