كه از نظر اسلام ، حامل پرتوى از روح الهى و بالاترين و ارزنده‌ترين متاع‌ها و كالاهاست . چنان‌كه مىدانيد ، گل سرسبد آفرينش يعنى انسان ، مركّب از جسم و روح و داراى دو بعد متفاوت از هم يعنى بعد روحانى و ملكوتى و بعد جسمانى و ناسوتى است و به واسطهء همين تركيب است كه اشرف مخلوقات خداوند تبارك و تعالى واقع شده است . تركيبى عجيب و شگفت‌انگيز كه غيز از خداوند متعال و دانايان به علم الهى بدان واقف نشده‌اند . انسان در بعد جسمانى ، شباهت تامّى به حيوانات دارد . مىخود ، مىخوابد ، ارضا شهوت مىكند ، توليد مثل مىنمايد و خلاصه هر آنچه از تمايلات و غرائزى كه ساير موجودات و حيوانات دارند ، در او نيز هست ، و بديهى است در اين جنبه كه مختصّ به انسان هم نيست ، به تنهايى هيچ گونه استكمال و تعالى و ترقّى ندارد . براى مثال اگر شما در زندگى بعضى از جانوران و موجودات دقّت كنيد ، خواهيد ديد كه در برخى از امور زندگىشان بسيار پيشرفته و از مدنيّت بالايى برخوردارند ، ولى با اين وجود ، كوچك‌ترين استكمالى ندارند . مورچه ، موريانه ، زنبور عسل و . . . كه اصولا اجتماعى زندگى مىكنند از اين دسته‌اند . آنها از نظر روابط اجتماعى ، معاش ، خانه‌سازي ، و ساير مسائل ، در سطح شگفت‌آورى به سر مىبرند كه گاه هيچ روان‌شناس و مهندسى به پاى آنها نمىرسد ولى باز هم كمالى در كارشان نيست . يك مورچه از ابتداى خلقت مىدانست كه چگونه بايد مواد غذايى جمع‌آورى شده خود را انبار و نگهدارى نمايد ، اكنون هم‌چنين است و ميليون‌ها سال بعد هم اين‌گونه خواهد بود . خلاصه ، بعد جسمانى و حيوانيّت تنها ، هيچ‌گونه راهى به سوى ترقّى و