آن چه كه بايد مورد توجه قرار گيرد اين است كه براى راز و نياز بايد زمينه‌هايى چيد تا قلب آماده گردد و زبان براى سخن گفتن به تكلم در آيد . اين زمينه‌ها و تمهيدات ، همان آداب دعا هستند كه جريان عشق ورزى و مكالمه با معشوق را زيباتر جلوه مىكنند و بنده را به خداوند نزديك‌تر مىسازند . اين آداب بسيار دقيق و تجربه شده است كه از متن آيات و روايات استخراج شده است ، بنابراين بايد قبل از دعا ، در حين دعا و بعد از آن ، معشوق را به صفات جمال و كمالش ستود و از نعمت‌هاى گوناگونى كه به ما عطا فرموده سپاس گذارى كرد و زبان به شكر او گشود ، با اين شكر دائمى است كه دعا معنا و مفهوم مىيابد و آدمى از راز و نياز لذت مىبرد . كيفيت تمجيد ، ثناگويى ، ستايش و قدردانى از خداوند در دعاهايى كه از اهل بيت عليهم السلام رسيده بيان شده است . از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه : « من قال ياالله يا الله عشر مرات ، قيل له : لبيك ما حاجتك ؟ ؛ « 1 » هر كس كه ده بار بگويد : « يا الله يا الله » به او گفته مىشود : بله ؟ چه مىخواهى ؟ » باز از آن حضرت روايت شده است كه : « من قال يارب يا رب عشر مرات قيل له لبيك ما حاجتك ؟ ؛ « 2 » هر كس كه ده بار بگويد : « يا رب يا رب » به او گفته مىشود : بله ؟ چه مىخواهى ؟ » يكى از در خواست‌هاى بنده از معبود ، آمرزش گناهان است ؟ از جمله دعاها ، دعاى سحر مىباشد كه عارف سحرگاهان با خداى خود خلوت مىكند و به راز و نياز مىپردازد و در همه دعا خدا خدا مىكند همان گونه كه استاد

--> ( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 519 ( باب من قال يا الله ) ، ح 1 . ( 2 ) . همان ، ص 520 ، ( باب من قال با رب ) ، ح 1 .