عهداً و ازكاهم عملًا و اصفاهم ذكراً و اعبدهم نفساً تتباهى الملائكه عند مناجاته و تفتخر برؤيته و به يعمر الله تعالى بلاده و بكرامته يكرم عباده يعطيهم اذا سئلوا بحقّه و يدفع عنهم البلايا برجمته فلو علم الخلق ما محله عند الله و منزلته لديه ما تقربوا الى الله الّا بتراب قدميه . " 369 هر گاه محبّت الهى بر خفاى بنده اى ، افشاندن گرفت ، او را در تاريكى از هر كار ويادى ، جز ياد خدا باز مى دارد . و محبّ ، كسى است كه در خفا براى خدا ، خالص ترين فرد است و راستگوترين مردم و وفاكننده ترين به پيمان و پاك كردارترين و پاكيزه ذكرترين و عبادت پيشه ترين آنهاست . فرشتگان ، هنگام مناجات چنين بنده اى ، مباهات مى كنند و به ديدن آن بر خود مى بالند . در پرتو وجود اوست كه خدا سرزمينى را آباد مى گرداند و به سبب كرامات او ، بندگان را بزرگ مى دارد و هر گاه به حق او سوگندش دهند ، بديشان مى بخشد و با پيشگويى او ، بلا از آنها مى گرداند . اگر مردم مى دانستند جايگاه و منزلت او نزد خدا چيست ، جز با خاك پاى او به خدا تقرّب نمى جستند . در اخبار وارد شده است كه خداوند خطاب به حضرت داود ( ع ) فرموده است كه : " يا داود ابلغ أهل ارضى حبيب من احبّنى و جليس من جالسنى و مونس لمن أنس بذكرى و صاحب لمن صاحبنى و مختار لمن اختارنى و مطيع لمن اطاعنى ما احبّنى احد اعلم ذلك يقيناً من قبله الا قبلته لنفسى و احببته حباً لا يتقدّمه احد من خلقى من طلبنى بالحق وجدنى من طلب غيرى لم يجدنى . " 370 اى داود ، به زمينيان بگو كه من دوست كسى هستم كه مرا دوست بدارد و همنشين كسى هستم كه همنشينيم كند و همدم كسى هستم كه به ياد من انس گيرد و همراه كسى هستم كه با من همراهى كند و برگزينندهء