على شفا جرفٍ هارٍ فانهار به فى نار جهنّم . ) آيا كسى كه بنيان مسجد را بر ترس از خدا و خشنودى او نهاده ، بهتر است يا آن كسى كه بنيان مسجد را بر كنارهء سيلگاهى كه آب زير آن را شسته باشد ، نهاده است ، تا با او در آتش جهنّم سرنگون گردد ؟ ( انّا اعتدنا للظّالمين ناراً احاط بهم سرادقها و ان يستغيثوا يغاثوا بماءٍ كالمهل يشوى الوجوه بئس الشّراب و ساءت مرتفقاً ) براى كافران آتشى كه لهيب آن ، همه جا را در بر مى گيرد ، آماده كرده ايم و چون به استغاثه ، آب خواهند ، از آبى چون مس گداخته كه از حرارتش چهره ها گداخته مىشود ، بخورانندشان ، چه آب بد و چه آرامگاه بدى است . ( و من خفّت موازينه فاولئك الّذين خسروا أنفسهم فى جهنّم خالدون . تلفح وجوههم النّار و هم فيها كالحون . الم تكن اياتى تتلى عليكم فكنتم بها تكذّبون . قالوا ربّنا غلبت علينا شقوتنا و كنّا قوماً ضالّين . ربّنا اخرجنا منها فان عدنا فانّا ظالمون . قال اخسئوا فيها و لا تكلّمون . ) 301 و آنان كه ترازويشان سبك باشد ، به خود زيان رسانيده اند و در جهنم جاويد هستند . آتش چهره هايشان را مى سوزاند و لبانشان آماس كرده و برگشته مىشود . آيا آيات من ، برايتان خوانده نمى شد و شما آنها را دروغ مى انگاشتيد ؟ گويند : اى پروردگار ما ! شور بختيمان بر ما غلبه كرد و ما مردمى گمراه بوديم . اى پروردگار ما ! ما را از اين آتش بيرون آر ، اگر ديگر بار چنان كرديم از ستمكاران باشيم . گويد : در آتش گم شويدو با من سخن مگوييد . ( قل ان‌ّالخاسرين الّذين خسروا أنفسهم واهليهم يوم القيامه الا ذلك هو الخسران المبين . لهم من فوقهم ظلل من النار و من تحتهم ظلل ذلك يخوّف الله به عباده يا عباد فاتّقون . )