الشيخ حسين المظاهري

246

كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى)

است " ، يعنى بر مردم ، كسى گواه نيست مگر امامان و پيامبران و روا نيست خداوند تبارك و تعالى امّت را بر مردم گواه گيرد ، چه ، در ميان آنها كسانى هستند كه حتى دربارهءيك بسته سبزى نبايد از آنها شهادت طلبيد . " امروز بر دهان ايشان مُهر مى نهيم و دستهاشان با ما سخن مى گويند " تا آنجا كه مى فرمايد : " به آنچه انجام داده اند " . امام ( ع ) مى فرمايد : هنگامى كه خداوند به روز رستخيز ، مردم را گرد مى آورد ، كارنامهء هر انسانى به دو داده مىشود و آنها در آن مى نگرند و انكار مى كنند كه حتّى يك كار از آنها را انجام داده باشند ، پس فرشتگان بر ايشان گواهى مى دهند و اين همان فرمودهء خداوند است كه : " روزى كه خدا همهء آنها را زنده مىكند ، همچنان كه براى شما قسم مى خورند براى او هم قسم خواهندخورد . " پس چون چنين كنند ، خداوند بر زبانهايشان مهر نهد و اعضايشان در آنچه كه كرده اند ، به سخن در آيند . " پس چون بدان در آيند ، گوش و چشمهاشان و پوستهاشان به آنچه كرده اند ، بر ايشان گواهى دهند " اين آيه دربارهء قومى نازل شده است كه وقتى اعمالشان بر ايشان عرضه مىشود ، آنها انكارش مى كنند و مى گويند : ما از اين كارها هيچ آگاهى نداريم ، پس فرشتگانى بديشان گواهى دهند كه كارهايشان را ثبت كرده اند . امام صادق عليه السلام مى فرمايد : آنها به خدا عرض مى كنند : بار خدايا ! اين فرشتگان تو ، به نفع تو گواهى مى دهند و سپس به خدا سوگند مى خورندكه چيزى را انجام نداده اند و اين است مفهوم سخن پروردگار كه مى فرمايد : " روزى كه خدا همه آنها را زنده مىكند ، همچنان كه براى شما قسم مى خورند ، براى او هم قسم خواهند خورد . " آنها ، همان كسانى هستند كه اميرمؤمنان ( ع ) را به خشم آوردند ، و در اين هنگام است كه خداوند بر زبانهاى آنها مُهر مى نهد و