" فالمتّقون فيها هم اهل افضائل : منطقهم الصواب و ملبسهم الاقتصاد ، و مشيهم التّواضع ، غصوا ابصارهم عمّا حرّم الله عليهم ، و وقفوا اسماعهم علي العلم النّافع لهم ، نزّلت انفسهم منهم في البلاء كالّتي نزّلت في الرّخا و لو لا الاجل الّذي كتب لهم لم تستقرّ ارواحهم في اجسادهم طرفه عينٍ شوقاً الي الثّواب و خوفاً من العقاب . عظم الخالق في انفسهم فصغر ما دونه في اعينهم ، فهم و الجنّه كمن قد رآها فيهم فيها منعّمون و هم و النار كمن قد رآها فهم فيها معذّبون . " 108 پس پرهيزگاران ، خداوندانِ فضيلت در اين جهان هستند ، گفتارشان صواب است و ميانه روى شان شعار ، و در رفتار و گفتار فروتنند ، ديده هاشان را از آنچه خدا بر آنان حرام كرده ، پوشيده اند ، و گوشهاشان را به دانشى كه آنان را سودمند است ، بداشته و آن را نيوشيده اند . در سختى چنان به سر مى برند كه گويى به آسايش اندرند . و اگر نه اين است كه زندگى شان را مدّتى است كه بايد گذراند ، جانهاشان ، يك چشم به هم زدن در كالبد نمى ماند ، از شوق رسيدن آن جهان يا از بيم ماندن و گناه كردن در اين جهان . آفريدگار در انديشهء آنان بزرگ بُوَد ، پس هر چه جز اوست در ديده هاشان خُرد نمود . بهشت ، براى آنان چنان است كه گويى آن را ديده اند و در آسايش آن به سر مى برند ، و دوزخ ، براى آنان چنان است كه گويى آن را ديده اند و در عذابش اندرند . 2 . مراقبت مراقبت نزد علماى اخلاق ، از جايگاه سترگى برخوردار است و قرآن و روايات ، اگر چه در اين پيرامون ، تفصيلى در خود ندارند ، ولى در آنها نسبت به مراقبت ، رويكردى به چشم مى خورد . خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد : ( يا ايّها الّذين آمنوا اتّقوا الله و لتنظر نفس ما قدّمت لغدٍ و اتّقوا الله انّ الله خبير بما تعملون . ) 109