وكافران را پى وسته به سبب اعمالشان حادثه اى مى رسد ، يا آن حادثه در نزديكى خانه هايشان فرود آيد تا آنگاه كه وعدهءخدا فراز آيد ، زيرا خدا خلف وعده نمى كند . ( و اذ تأذّن ربّكم لئن شكرتم لازيدنّكم و لئن كفرتم ان‌ّعذابي لشديد . ) 123 و پروردگارتان اعلام كرد كه اگر مرا سپاس گوييد ، بر نعمت شما مى افزايم و اگر كفران كنيد ، بدانيد كه عذاب من سخت است . ( فاصابهم سيّئات ما عملوا و حاق بهم ما كانوا به يستهزءون . ) 124 به كيفر كردار بدشان رسيدند و همان چيزهايى كه به ريشخند مى گرفتند به سرشان تاختن آورد . ( وضرب اللّه مثلًاقريه كانت امنهً مطمئنّهً يأتيها رزقها رغداًمن كل‌ّمكان‌ٍفكفرت بانعم اللّه فاذاقها اللّه لباس الجوع و الخوف بما كانوا يصنعون 125 . ) خدا ، قريه اى را مثل مى زند كه امن و آرام بود ، روزىمردمش به فراوانى از هر جاى مى رسيد ، اما كفران نعمت خدا كردند و خدا به كيفر اعمالشان ، به گرسنگى و وحشت ، مبتلايشان ساخت . ( و اذا اردنا ان نهلك قريه‌ًامرنا مترفيها ففسقوا فيها فحق‌ّعليها القول فدمّرناها تدميراً ) 126 چون بخواهيم قريه اى را هلاك كنيم ، ثروتمندانشان را فرماييم تا در آنجا تبهكارى كنند ، آنگاه عذاب بر آنها واجب گردد و آنان را در هم فرو كوبيم . ( قل سيروا في الارض فانظروا كيف كان عاقبه المجرمين . ) 127 بگو : در زمين سيركنيد و بنگريد كه پايان كار مجرمان چگونه بوده است .