( فكلّاًأخذنا بذنبه فمنهم من ارسلنا عليه حاصباًو منهم أخذته الصّيحه و منهم من خسفنا به الارض و منهم من اغرقنا و ما كان اللّه ليظلمهم و لكن كانوا انفسهم يظلمون . ) 128 همه را به گناهشان فرو گرفتيم : بر بعضى ، بادهاى ريگبار فرستاديم ، بعضى را فرياد سهمناك فرو گرفت ، بعضى را در زمين فرو برديم ، بعضى را غرقه ساختيم و خدا به آنها ستم نمى كرد ، آنها خود به خويشتن ستم كرده بودند . ( ظهر الفساد في البرّو البحر بما كسبت ايدي النّاس ليذيقهم بعض الّذي عملوا لعلّكم يرجعون . ) 129 به سبب اعمال مردم ، فساد در خشكى ودريا ، آشكار شد تا به آنان جزاى بعضى از كارهايشان را بچشاند ، باشد كه بازگردند . ( و لو يؤاخذ اللّه النّاس بما كسبوا ما ترك علي ظهرها من دابّه و لكن يؤخّرهم الي أجل‌ٍمسميٍّفاذا جاء اجلهم فانّ اللّه كان بعباده بصيراً . ) 130 و اگر خدا بخواهد مردم را به سبب كارهايى كه كرده اند بازخواست كند ، بر روى زمين هيچ جنبنده اى باقى نگذارد . ولى آنها را تا زمانى معين مهلت مىدهد و چون مدّتشان به سر آمد ، به اعمال بندگان خويش آگاه است . ( فاصابهم سيّئات ما كسبوا و الّذين ظلموا من هؤلاء سيصيبهم سيّئات ما كسبوا و ما هم بمعجزين . ) 131 عقوبت اعمالشان ، دامنگيرشان شد ، و از اين ميان به آنهايى كه راه كفر پيش گرفته اند ، عقوبت اعمالشان خواهد رسيد و نمى توانند از ما بگريزند .