نظير آياتى از اين دست ، فراوان است . و چكيدهءسخن اينكه ، پاسخ اين اشكال در دو آيه به صراحت آمده است : ( كلوا واشربوا هنيئاًبما اسلفتم في الايّام الخاليه . ) 115 بخوريد و بياشاميد ، گوارا باد شما را ، اينها پاداش اعمالى است كه در گذشته به جاى مى آورده ايد . ( و جايء يومئذٍبجهنّم يومئذٍيتذكّر الانسان و انّي له الذّكري ، يقول يا ليتني قدّمت لحياتي . ) 116 و در آن روز كه جهنم را حاضر آرند ، آدمى پند گيرد و چه جاى پند گرفتن باشد ؟ مى گويد اى كاش براى زنده گشتن خويش ، پيشاپيش چيزى مى فرستادم . آن كه در اين آيات ، ژرف بينديشد ، پاسخ اين اشكال براى او رخ مى نمايد و لى به هر روى ، بيان آن ، از سود تهى نيست و در اين مجال ، در مثنوى اشعار فراوانى آمده است كه زيبنده است برخى از آنها را بياوريم : اى دريده پوستين يوسفيان * رگ برخيزى از اين خواب گران گشت گرگان يك به يك خوهاى تو * مى درانند از غضب اعضاى تو زان چه مى بافى همه روزه بپوش * زان چه مى كارى همه روزه بنوش فعل توست اين غصّه هاى دم به دم * اين بود معناى قد جفّ القلم كه نگردد سنت ما از رشد * نيك را نيكى بود بد راست بد كار كن هين تا سليمان زنده است * تا تو ديوى تيغ او بُرنده است گر ز خارى خسته اى خود كشته اى * ور حرير و قز درى خود رشته اى چون ز دستت زخم بر مظلوم رست * آن درختى گشت ازو زقوم رست چون ز خشم آتش تو در دلها زدى * مايه نار جهنم آمدى آتشت اينجا چو آتش سوز بود * آنچه از دى زاد مرد افروز بود