يعنى انسان يك آن به فكر فرو رود و توجّه كند كه از كجا آمده ، براى چه آمده ، و به كجا مىرود ؟ توجّه كند كه در محضر خداست ، در محضر پيغمبر اكرم و ائمه طاهرين و در محضر امام زمان ( ع ) است ؛ و بالاخره يك ساعت در خود فرو رفتن و به فكر دنيا و آخرت خود بودن و فكرى به حال خود كردن ، ثواب يك سال عبادت دارد . يعنى ثواب كسى كه برود و در مسجد يك سال روزه بگيرد و يك سال شبانه روز عبادت كند ، برابر است با يك ساعت تفكّر در ماه مبارك رمضان يا غير ماه رمضان . استاد بزرگوار ما حضرت امام خمينى - رضوان الله تعالى عليه - در كتاب اربعين خود مىفرمايد : « تَفَكُّرُ ساعَة خَيْرٌ من عِبادَة سِتّينَ سَنَة ، مِنْ عِبادَة سَبْعينَ سَنَة » « يك ساعت فكر كردن ثوابش از شصت سال عبادت ، از هفتاد سال عبادت بالاتر است » . معلوم است كه يك سال و شصت سال ، همه و همه از باب مثال است ؛ و معنايش اين است كه ثواب يك ساعت فكر كردن ، به اندازه‌اى است كه جز خدا كسى نمىداند . علاوه بر اين ، هر سعادتى مرهون فكر و توجّه است . اگر اين انسان مىتواند فضا را تسخير كند ، و از نظر قرآن مىتواند همه آسمانها را تسخير كند ، به خاطر فكر و توجه است :