( الَمْ تَرَوْا انَّ اللهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِيالسَّمواتِ وَ ما فِيالْارْضِ ) « 1 » يعنى اى انسان ! تو نه تنها مىتوانى آسمان اوّل را تخسير كنى ، بلكه قادرى كه عالم وجود را تسخير خود كنى و در جاى ديگر مىفرمايد : اى انسان ! تو مىتوانى با ملائكه سروكار داشته باشى : ( انَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنا اللهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَة الّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ ابْشِرُوا بِالْجَنَّة الَّتيكُنْتُمْ تُوعَدوُنَ - نَحْنُ اوْلِيآؤُكُمْ فِيالْحَيوة الدُّنْيا وَ فِيالاخِرَة . . . ) « 2 » آنهايى كه مىگويند « خدا » و بر اين گفته‌شان پا برجا و پايدار مىمانند ، آنها فكر دارند ؛ آنها توجّه دارند ؛ و به همين دليل با ملائكه سر و كار دارند ؛ بر آنها نازل مىشوند و با ايشان حرف مىزنند و مىگويند : غم نخوريد ، غصه نخوريد ، ما در گرفتاريهايتان و هنگام مرگ به شما كمك مىكنيم ؛ ما در دنيا و آخرت كمك كار شما هستيم .

--> ( 1 ) . سوره ى لقمان ، آيه ى 20 . ترجمه : « آيا مشاهده نمىكنيد كه خدا آنچه را كه در آسمانها و زمين است براى شما مسخّر كرده است ؟ » ( 2 ) . سوره ى فصّلت ، آيات 30 و 31 . ترجمه : « آنان كه گفتند خداى ما « الله » است و بر اين گفته استفامت ورزيدند ، ملائكه بر آنان نازل مىشود ( با اين پيام ) كه نترسيد و محزون نباشيد و بشارت باد شما را به بهشتى كه وعده داده شديد - ما در دنيا و آخرت دوستان شمائيم . . . »