( و انشاء الله بدست خواهد آورد ) بخاطر وجود همين روحيه بوده است و دست عنايت حقتعالى و امام زمان ( ع ) بر سر لشكر اسلام است ، اگر بين فرماندها و پرسنل تحت فرمان اختلاف و دوئيت پيدا شود ، يا بين سپاهى ، ارتشى ، بسيجى و . . . اختلاف افتد ، دست عنايت الهى و حضرت مهدى ( ع ) از سر اين جبهه و جنگ برداشته خواهد شد و معنويت و روحيه الهى رخت بر خواهد بست ، و در اين صورت شكست حتماً در كمين لشكر اسلام است . مسأله‌اى كه بايد به آن توجه كرد اين است كه : چنين نيست كه يك فرمانده يا مسئول به هيچ وجه اشتباه نمىكند و يا اينكه توافق اخلاقى كامل با ديگران داشته باشد ، بلكه امكان اشتباه و عدم توافق اخلاقى وجود دارد ولى اطاعت از فرماندهى چون در حقيقت حفظ نظام اسلام است لازم و واجب است . مسلم است كه فرمانده بايد اصول و اخلاق و روش فرماندهى از نظر اسلام را رعايت كند . و به فكر ديگران احترام گذاشته و حقوق ديگران را رعايت كند و با زيردستان برخوردى عاطفى و مهربانانه داشته باشد ، و خود ايثارگر باشد تا پرسنل تحت فرمان ، از او درس بياموزند . ولى اگر ( خداى نخواسته ) فرماندهى اين اصول را هم كاملًا رعايت نكرد ، به هر حال افراد تحت فرمان موظفند كه به وظيفه خود ( يعنى اطاعت ) عمل كنند . در جبهه ، محل كار ، پادگانها ، مأموريتها و . . اطاعت فرمانده لازم و واجب است ، اگر چه فرمانده اشتباهاتى هم داشته باشد . فرمانده كل قوا اگر حكمى كند ما نه فقط بايد از لحاظ ظاهر اطاعت كنيم ، بلكه بايد از دل و جان نيز تسليم محض اوامر او باشيم ( نه اينكه بگوئيم . اگر حرف ولى فقيه يا نماينده او باعقل و شيوه تفكر من مطابقت