است ؟ گفت : نه . شوهرم با دو رفيقش بعد از نزول آيه‌ى عذاب به بيابان رفته و در آنجا مهياى عبادت است . او تصميم گرفته است با من معاشرت نداشته باشد و رفيقش تصميم گرفته است ديگر غذاى لذيذ نخورد رفيق ديگرش تصميم گرفته است كه ديگر با مردم معاشرت نكند . عايشه قضيه را به پيغمبر اكرم ( صلىالله‌عليه‌وآله ) انتقال داد . در اين روايت هم مىفرمايد : پيغمبر ( صلىالله‌عليه‌وآله ) عصبانى شدند ، غضب كرند ، بى وقت به مسجد آمدند . اين جمله‌ى « يجر عباوه » در اين روايت هم واقع شده است . يعنى عجله به اندازه اى است كه عبا روى زمين مىكشيد . مسجد آمدند مردم را جمع كردند ، روى پله اول منبر ايستادند و فرمودند : شنيدم يك فكر انحرافى در ميان مسلمان‌ها پيدا شده . شنيدم بعضى از مسلمان‌ها به كوه و كوهستان رفته آنجا مشغول عبادتند ديگر تماس با زن ندارند ، غذاى لذيذ نمىخورند ، معاشرت با مردم ندارند . من كه پيغمبر شما هستم در دل جامعه هستم با مردم تماس دارم . من كه پيغمبر شما هستم غذاى لذيذ مىخورم . من كه پيغمبر شما هستم با زن تماس دارم . « فمن رغب عن سنتى فليس منى » هركسى كه نفس كشى كند ، هركه ازدواج نكند ، آنكس كه برود مشغول عبادت شود ، مسلمان نيست . اين روش پيغمبر اكرم بوده ايت . روش ائمه‌ى طاهرين هم اين گونه بود . در تاريخ مىخوانيم اميرالمؤمنين ( سلام‌الله‌عليه ) با آن زهدى كه ما از او شنيديم همان روز اولى كه وارد كوفه شدند وارد مسجد