مطلب فقهى ، فلسفى را مطرح كرده باشد و در همان موقع ، قبل و يا بعدش رنگ اخلاقى به آن نزده باشد . لذا با مختصرى دقت متوجه مىشويد كه نصف بيشتر قرآن بطور مستقيم يا غيرمستقيم راجع به اخلاق است . آن نكته ظريفى كه قبلًا به آن اشاره شد ، همين است كه قرآن وقتى يك مطلب عرفانى ، يك مطلب فلسفى ، يا يكى از معارف دقيقهء اسلام را بيان مىكند ، در همان موقع هم به هر صورتى هست رنگ اخلاق به آن مىزند . به عبارت ديگر ، بايد گفت شما در قرآن آيه‌اى پيدا نمىكنيد كه مربوط به خودسازى نباشد . استاد بزرگوار ما رهبر عظيم‌الشأن انقلاب ( ادام الله ظله ) مدعى هستند كه همه آيات قرآن يعنى قريب به هفت هزار آيه‌اى كه در قرآن است همه‌اش رنگ اخلاقى دارد و انصافاً همچنين است . اگر با دقت مختصرى مطالعه كنيم و با اين عينك وارد قرآن شويم ، مىبينيم كه چنين است . در سورهء « يس » از « لتنذر قوما » تا « وسواء عليهم ءانذرتهم ام لم تنذر هم لا يؤمنون » در حالى كه تسلى درل براى پيامبراكرم ( ص ) است ، در حالى كه مىخواهد پيامبر را در كارش استقامت دهد ، در حالى كه مىخواهد علت بعثت پيامبر را بگويد ، رنگ اخلاقى هم به آن مىزند . پس بهتر است اين بحث ما مقدمه‌اى باشد براى بحث آينده كه بتوانيم به خواست پروردگار عالم و لطف حضرت ولىعصر ( عج ) از اين چند آيه ، ساده‌تر بگذريم . از قرآن شريف استنباط مىشود كه بعثت همهء پيامبران براى تهذيب نفس است ، زيرا همهء آنها مقدمهء آمدن پيامبراكرم ( ص ) بوده و در خصوص بعثت پيامبراكرم ( ص ) اين موضوع در قرآن تكرار شده است . از جمله در سورهء جمعه مىفرمايد : « هُوَ الَّذي بَعَثَ فِي الاميّيّنَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتلُوا عَلَيْهِمْ اياتِهِ و يُزَكيهِمْ و يُعَلِّمُهُمُ الكِتابُ و الحِكْمَةَ و انْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفي ظَلالٍ مُبينِ » اگر شما در بحثهاى گذشته دقت كرده باشيد ، معناى اين آيه شريفه هم فىالجمله معلوم مىشود . بدين صورت كه پيامبر ( ص ) آمده است ، با معجزه هم آمده ، معجزه‌اش هم قرآن است ، آن قرآنى كه سراسر حكمت است . آمده است براى اينكه آدم بسازد . « وَ يُزَكيهِّمْ » براى اين كه تهذيب نفس كند . لذا اگر از ما بپرسند ، بعثت همهء انبياء ، يعنى صد و بيست و چهار هزار پيغمبر و آمدن بيش از صد و چهارده دين و نبى تشريعى ، به