چرا اينطور است و چگونه به اين مقام شايسته دست يافت ؟ در آيه بعد جواب مىدهد . إذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ اسْلَمتُ لِرَبِّ العالَمينَ « 1 » اين جمله تسليم در مقام تكوين است نه تشريع . يعنى براى حضرت ابراهيم يك مقام تسليم صددرصد پيدا شد و آن مقام تعبد در مقابل معشوق بود . در نتيجه همين تعبد بود كه توانست به مقام امامت برسد و توانست تمامى راهى را كه يك انسان مىتواند ، بپيمايد . اين روح تعبد براى همه لازم و واجب است و مرد مىخواهد كه مثل ملاصدرا بشوداما روح تعبدش را از دست ندهد . گاهى اوقات چهار تا اصطلاح براى يك طلبه و چهار تا تئورى و فرضيه براى يك جوانى كه مثلًا ديپلم خودش را نه تنها بر روحانيت ، بلكه بر قرآن هم تحميل كند ! همه مصيبتهايى كه پيدا مىشود از اينجاست . در همين انقلاب ما ، نود درصد مصيبتها از همين جا پيدا شده است . درباره استاد بزرگوار ما رهبر عظيم‌الشأن انقلاب ادام‌الله ظلله نقل مىكنند ايشان در مدتى كه نجف بودند ، هر شب به حرم مشرف مىشدند . اين طور كه مىگويند حتى يك شب هم حرم رفتن ايشان ترك نشد ! مثل مردم ساده و عوام مىآمدندف در حرم را مىبوسيدند ، خود را به ضريح مىچسباندند و زيات جامعه مىخواندند . آقازاده ايشان مرحوم حاج آقا مصطفى نقل كرده بودند كه شبى در ساعت 9 ديدم پدرم براى رفتن به حرم مهيا شده‌اند . آن شب ، شبى طوفانى بود ، باد مىوزيد و ريگ و شن مىآورد ، هوا هم خيلى سرد بود و بيرون رفتن ، مشكل . من نزد ايشان رفتم و عرض كردم : آقا ! آيا حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) دور و نزديك دارد ؟ ( اين يك استدلال است ) . فرمودند : خير ، اميرالمؤمنين دور و نزديك ندارد . من پاى ضريح سلام بدهم ، يا در خانه خويش سلام بدهم ، براى اميرالمؤمنين ( ع ) فرقى ندارد . در اذن دخول حرم همهء ائمه هم اين جمله مىخوانيم كه شهادت مىدهم كلام مرا مىشنويد و سلام مرا

--> ( 1 ) - سوره بقره آيه 131 . « هنگامى كه خداوند به او فرمود : اى ابراهيم سر به فرمان خدا فرو آور . عرض كرد : مطيع فرمانم .