ديباچه بسم الله الرحمن الرحيم « سير و سلوك » واژه‌اى مقدّس و نورانى است كه در هر عصر و زمانى ، طالبان معرفت و تشنگان معنويّت كه محبّت خداوند را در دل خود و عشق او را در سر مىپرورانده‌اند ، به سوى خود جذب كرده است . گام برداشتن در راهى كه آدمى را به معبود خويش وصل مىكند و رسيدن به لقاى الهى ، خواستهء قلبى مؤمنان حقيقت طلب و گمشدهء بسيارى از انسان‌هاى تكامل خواه است . پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمايند : « لَيْسَ لِلْمُؤْمِنِ رَاحَةٌ دُونَ لِقَاءِ اللَّه » « 1 » بر اين اساس ، آموزه هاى اديان الهى در همهء قرون و اعصار ، انسان‌هاى تكامل‌طلب را به سوى منزل سعادت فراخوانده و راهى به سمت هدايت و رستگارى فراروى بندگان جوياى معرفت گشوده‌اند . قرآن كريم نيز كه آخرين كتاب آسمانى و معجزهء آخرين رسول رستگارى است ، تأكيد فراوانى بر حركت انسان به سوى پروردگار متعال داشته و در آياتى بازگشت انسان‌ها به سوى معبود خويش را امرى حتمى و قطعى بر مىشمارد : « 2 » ( يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيهِ ) « 3 » بر اساس وعدهء قرآن كريم ، حركت به سوى خداوند و سير در صراط مستقيمى كه

--> ( 1 ) . مستدرك‌الوسائل ، ج 12 ، ص 64 ( 2 ) . النّجم / 49 و العلق / 8 ( 3 ) . الإنشقاق / 6